Uit persoonlijke overweging besloot ik vandaag naar de kapper te gaan. Echter, andere persoonlijke overwegingen leidden er toe dat ik pas rond 5 uur in de namiddag wakker werd.
Vandaar dat de tocht richting snijmachienmens minder vlot verliep. Tegenwoordig heb ik iets met snijden. Zo vergat ik in de Delhaize mijn brood te snijden (wegens gelijktijdig GSM-gewijs tetteren met de mama), met als gevolg dat ik deze week
a) minder brood at
b) eerder hompen brood afscheurde en vervolgens weinig smakelijk opvrat
Het waren harde tijden die me terug deden denken aan de oorlog. Niet dat ik die ooit heb meegemaakt, m

aar veel erger dan dit zal dat toch niet gevoeld hebben.
Omdat zo'n week per definitie een
bad-hair-week is, besloot ik dus mijn haar te laten
hertunen. Ik vertrok met wat vertraging op zoek naar een lieve, mooie, charmante, goedlachse, tetterende, hippe en bovenal goedkope kapster.
De eerste kapster deed het voor 7 euro, maar bleek oud, onhip en vooral: volgeboekt. De tweede was een oude man, dus daar reed ik mooi voorbij.
De derde poging gebeurde bovenaan de Naamse, maar de kapster van dienst leek me eerder het oudste beroep uit te oefenen - en dat is dus niet:
knippen.
De vierde kapster bleek mij al eens
gedaan te hebben (ex-haiti, zie foto (de linkse, rrr)) en viel reuze mee (alle eigenschappen, check!), doch bleek overbelast op het moment. Ze wenste mij echter nog veel geluk met mijn zoektocht - en dat verdient gratis
reclame.
De vijfde kapper tem. de weet-ik-hoeveelste bleken toen al dicht.
Uiteindelijk belandde ik '
ergens'. De man leek mij nen
dikken homo dus dat was wel cava voor mijn haar, want die mensen hebben vaak wel smaak. Doch eenmaal binnen, kwam er echter vanuit een of ander duister kot achterin een zwartje tevoorschijn. Ze kon geen Nederlands en ze kon eigenlijk ook geen goede hoofdmassages geven. Dat was jammer.
Eenmaal op de knipstoel beland, kwam negerinnetje twee tevoorschijn. Deze hanteerde de schaar wel vlotjes, maar eigenlijk zo vlot dat ik constant zat te vrezen voor mijn oren. Het boekje met gossip werd dan ook aan de kant gelegd en ik sloot mijn ogen omdat ik nogal veel schrik had voor het eindresultaat. Nog geen tien minuten later zei mijn haarslavin opeens 'voila'. Ik was aangenaam verrast doch dat duurde niet lang; mijn bakkebaarden stonden nog ergens te zweven en mijn hoofd tuimelde bijna vanzelf naar rechts door het overaanbod haar aan die kant. Ze was ook mijn nek vergeten af te werken (zo bleek achteraf). Ik gaf het meisje dan ook een vriendelijke knipoog met tegelijk wat extra werk. Zo hoort dat.
Uiteindelijk viel het allemaal goed mee. Ik ben wel 80% meer haar kwijt dan ik had gevraagd, en van 'uitdunnen' kende ze blijkbaar ook niet veel. Ik lijk dan ook wat op een wandelende schuurborstel, maar, zo loop ik er eigenlijk altijd bij.