Deadlines zorgen altijd voor speciale emoties. Zo zat ik maandagnamiddag in een tent te genieten van een portie bitterballen. Voor mij een lekker fruitbier en in mijn maag al 'n frit en 'n donut ofzo.
Een tent verder staan een sauna, een jacuzzi en tientallen babes verspreid tussen voorgenoemde objecten. Tussen de kraampjes staat een zwembad, met nog meer vrouwvolk. Overal is drank - vooral gratis. Ik verheug me al op het vuurspuwen van die avond. Ik dop een bitterbal in de saus en geniet van het leven in het algemeen en tevens ook van mijn ontbijt, hoewel de zon er al 'n voormiddag heeft opzitten. Time-management faalt al eens alhier.
Opeens een sms. Waarom ik niet op de presentaties ben. Ik kijk Mario, die tegenover mij zijn portie fritten aan het eten is, verschrikt aan. Diezelfde verschrikte blik kaatst terug. "Oeps". Daar vlogen de bitterballen, achternagzeten door de fritten van Mario, met drupjes mayonaise die ervan af vlogen alsof het rook was die uit 'n raket werd gespuwd. Dag tent, dag vrouwen, dag mooie wereld! Mijn fiets op (toen nog niet in het goud-zilver gespoten) - en zoef naar mijn kot.
We hadden ons verslag nog niets eens afgeprint, laat staan dat we een presentatie hadden gemaakt. Maar wie zouden wij niet zijn, als we nog geen tien minuutjes later al 'n hippe presentatie in elkaar hadden gezwierd. Nog even later gaven we in alle rust onze presentatie. Met wat bitterballen-nasmaak in ons bakkes hebben we ze daar een poepje laten ruiken en ons verslag met wat vertraging binnengeleverd. Time-management en deadlines - nou ja. Het was toch plezant?