Bevlieging richting Rome

Kwestie van vorige wazigheid te laten uitdampen, besluit ik hier even toelichting te voorzien.

Naar Rome vliegen, een pakketje medicijnen gaan afleveren en er dan nog voor betaald worden, dat liet ik me geen twee keer zeggen. Zodus nam ik het vliegtuig en belandde via één of andere taxi in een gigantisch ziekenhuis. Maar om daar de plaatselijke pharmacia te vinden... Niemand, maar dan ook echt niemand, kon daar Engels. En het pakket dat ik moest brengen was zo zwaar en groot dat ik mijn identiteitskaart somewhere had moeten afgeven om een karreke te lenen.

Na tien minuten doolhoven, leverde ik het pakket. Alles goed en wel, maar de weg terug vinden richting identiteitskaart bleek moeilijker dan gehoopt. Gelukkig kreeg ik assistentie van een niet onaardige psychologe, die mij alle kanten van het ziekenhuis liet zien. Letterlijk.
Na drie kwartier ronddwalen gaf ik het op, kuste het meisje goodbye, nam de eerste de beste uitgang en besloot een toer rond de gebouwen te maken. Alzo vonden het karretje en ikzelf snel de juiste ingang en mijn kaart terug, en besloot ik taxigewijs het toeristische Rome binnen te trekken...

Kluwen

Zo zat ik eens in mijn raamopening te chillen, en ik zag de hitte spontaan langs de bakstenen muur omhoogkruipen. Maar dat zag je niet zomaar, dat ging heel subtiel, doordat een verkronkelende wazigheid de sluwe kluw hitte die het gebouw beklom verried. En toen dacht ik, waarom ga ik morgen niet naar Rome? Het zal daar wel wat frisser zijn. Tot overmorgen!

2u01, vannacht

Ik kwam daarnet op 'n lief woord. En ik zeg het nu tegen u, en gij moogt het verspreiden.
Schaapzacht!
Leuk, hé :)

U weet niet wat doen en u surft naar strobot dot com? Dan schrijf ik wat voor u.

"Soms vraag ik mij af", zo begon ik net te schrijven. Maar dan had ik opeens weer geen zin meer in zo'n clichétekstje. Want ik wil nog wel eens iets schrijven hoe en waarover ik denk - maar ik zou begot niet weten over wat. 'n Bloggerblok? Misschien. Maar het toetsenbord kan niet altijd
gespannen staan. Daarom heb ik maar een paar foto's genomen. Ik denk dat ik mij gewoon goed voel, met Dokus zingend op de achtergrond, Wim die naast mij zit te gamen en Inne die zoals altijd zit te studeren. Ja, 't is hier chill. Ik gooi nog snel eens een setje op, en wacht nog even voor ik mij in het Leuvense nachtleven laat glijden...

Vanalles en nog wat (zon)

De dagen vliegen om onze oren. Buiten zomerde het deze week zo hard dat ik zomaar eventjes in t-shirt mijn lijf studerend gewijs een bruinbeurt schonk. Boxen op de vensterbank en streven die handel! Veel extra kleur heeft het niet opgeleverd, maar die dosis extra vitamine C kwam goed van pas voor het 'marginale feestje' op ons kot. Gans veel ambiance en minstens evenveel bier, een tekening moet ik daar niet bij maken. Foto's echter wel, en die staan dan ook te pronken in de galerij.

Speciaal voor da party is Graham nog even afgekomen - want aangezien ik even MC/DJ speelde, was 'n manager wel welkom.

Tussen al dat gefeest door is mijn thesiskeuze mooi op zijn pootjes terecht gekomen. Om kort te zijn, ik ga de data van GSM's gebruiken om de toestand op het wegennet realtime te bekijken. En dat in samenwerkign met een gans nieuw Gents bedrijf, Be-Mobile. Meer informatie vindt u hier en daar.

Straks om 4u F1, dus vandaag zéér uitzonderlijk voor 0:00 mijn droombak in.

update: méér foto's zijn gearriveerd

Statement

Schoon weer eh :)

Prahamai

Zoals gezegd ben ik vorige week vier dagen richting Praag getrokken. Niet dat ik mocht van mijn ouders, maar ik heb er allerminst spijt van dat ik hun 'njet' aan mijn laars gelapt heb. Want cultuur, feestjes en nieuwe mensen leren kennen staan nu eenmaal hoog in mijn prioriteitenlijstje. En dat ik ze heb mogen genieten, dat kan ik u duizend garanderen.

Een lieve gids en een ganse groep leuke Amerikanen hebben mij daar perfect opgevangen. De eerste avond zijn we zelfs speciaal gaan eten :) Geen zorgen, geen massa-toerisme en veel leuke herinneringen. Sovjet-verblijf, goedkoop eten, chocoladedesserts, wandelingen, diep-verscholen pubs en veel blije gezichten. Heerlijk. Veel plezier met de foto's!

Graag Praag

Wel wel. Ik en mijn zotte kop, we hebben net vier dagen Praag achter de rug. Foto's komen zeer spoedig online, en 'n beschrijvende tekst tevens ook.
Vandaar de stilte alweer :)