Berlijn kicks ass en dat heb ik meermaals mogen ondervinden. Dorothée, mijn medereisgenootje, kon het zelfs persoonlijk ervaren toen we een laatste rush naar onze bus ondernamen. Zoef, pardoef, ijs - en boenk op haar ass. Berlijn was koud en warm tegelijk. Een veel te korte samenvatting. Doorklikken is een aangeraden mogelijkheid...
De dag van aankomst werd meteen interessant doordat we twee Belgische kerels tegen het lijf liepen toen we gezamenlijk de bus afsprongen. Handig meegenomen, want zo konden we meteen de stad verkennen in teamverband. De
bus naar Berlijn is tevens ook een aanrader; goedkoop en 's nachts, en je komt 's morgens in de voormiddag aan zodat er geen kostbare tijd verloren gaat.
De eerste dag werd gespendeerd aan het moderne West-Berlijn, alwaar moderne architectuur zich weelderig had mogen laten gaan, met ondermeer de Reichstag
(foto) en de Potsdamer platz
(foto), waar een gans nieuw kantorenkwartier is opgetrokken en waar elk bouwkundig ingenieur spontaan de kriebels krijgt bij het zien van al dat moois. Oehhh...
's Avonds maakten we dan kennis met onze bangelijke
herberg. Voor €10 per dag kregen we comfort, warmte, douches, ontbijt en vooral veel goede raad aan een bar vol met buitenlanders. Bovendien was ons hostel gelegen in Oost-Berlijn, wat wil zeggen: veel pubs en veel hip volk. Combineer dat alles met een goed openbaar vervoersnet, en 's avonds zijn de taferelen van volle metro's met bruine bierflesheffend feestvolk niet weg te denken.
Architecturaal en cultureel is het daar dus zoals gezegd om van te snoepen. In West-Berlijn blinkt het van de weelde, en in Oost-Berlijn kleurt de graffiti de grauwe buurten tot 'n bruisende stad met de ene bar na de andere. Trouwens, de interessante dingen waren natuurlijk niet enkel de hippe restaurantjes en musea (van het Jodenmuseum
(foto) tot Bauhouse
(foto), het Egyptisch museum en het fotografiemuseum van
Helmut Newton) maar ook meer speciale dingen zoals de Sony-toren
(foto), een kilometer niet-toeristische Berlijnse muur
(foto) en een heuse blacklighttentoonstelling (
foto), zet dat 3D-brilletje maar op en trippen maar!). Ik ben stiekem zelfs eens gaan kijken naar het grootste overdekte station in West-Europa, alwaar een hevig windstootje wat balken had weggezogen.
Deze foto doet wenkbrauwen fronsen...
Ricardo Villalobos, voor de vriendelijkheid ook 'n hand gegevenNa wat rondvragen raakten we tot bij de bangelijkste feestjes die ik ooit gedaan heb. Eerst had je de
Watergate (check de site! hoe mooooi!), alwaar ik op een
M-nus feestje onderandere de minimal-godin
Magda mocht aanbidden. De nacht erna stonden we te shaken op de muziek van Ricardo Villalobos en dat op de 12e verdieping van een hotel, in de '
Weekend'.
verscholen achter industriële gebouwen, kwamen we dit feestje tegen...
Na 'n namiddag cultuur begaven we ons naar een reusachtig pand, verstopt achter pakhuizen, alwaar de echte electroscene bleek te zijn verzameld.
Daags nadien zijn we na een interessant spelletje met hippe Amerikanen in de bar van ons hotel ook nog gaan feesten op de delicious birthdayparty van
Mr. Kowalski at
Maria's, alwaar onze vriend
Joris Voorn ook nog eens bleek te draaien.
Uiteindelijk zijn we 4 partynachten oftewel 5 cultuurdagen in Berlijn gebleven. Dat is alleszins genoeg om Berlijn te zien, hoewel er natuurlijk nog een pak meer te beleven zou zijn in de zomer, wanneer de grote parken en de zoo daar baden in het zonlicht en ge niet zit te freezen van de koud. Gelukkig was er een overaanbod van degelijke electro/minimal/techno-feestjes, en die bleken stuk voor stuk áf: grote namen in vetgeile clubjes. Me like.
Ik wil Doro bij deze ook eens bedanken voor het fijne tripje, zonder haar was het geen waar!
