Mario en Dimitri

locatie: Leuven, parkpoort
oorspronkelijke doel: verkeerssituaties opmeten met materiaal van audiovisuele dienst
doel: vriendelijkheid en ambiancefactor van mensen testen
situatieschets: voor verkeerslicht mensen opwachten en interviewen
opstelling: Mario met camera filmt Dimitri met microfoon

fragment:

"Goeieavond beste kijkers, we staan hier in Leuven op de parkpoort en we gaan vandaag eens kijken of de mensen vandaag in de mood zijn" [tikt op het venster van een wagen - juffrouw schuift het venster omlaag] "dag mevrouw, u kan hier vandaag een frigo winnen - en niet zomaar een frigo, maar een Miele 2500 met een A+ label!"
> "Echt?! Wow, een frigo!"
"Jawel, en het enige wat u daarvoor hoeft te doen is 10 verschillende groenten opsommen voordat het groene licht weer verschijnt!"
> "Oké!" [in extreem sneltempo - mario telt en zwaait ondertussen duidelijk met de handen zodat de achterliggers de score kunnen volgen] "sla tomaat ui - euh, euh - prei, bloemkool, spinazie" [tempovertraging] "rode kool, witte kool, groene kool, euuuhhhh" [denkt ff na] - "groene kool - ah nee dat had ik al"
"Oh hélaaaaaaaaaaaaaaaaas mevrouw, 't is ondertussen groen geworden! - u zat aan acht, hélaaaaaaas voor de Miele 2500 met A+ label!"
> "Oh neeee!" [wacht nog even om te zwaaien naar de camera en rijdt luid lachend door]

Buurt ontruimd na gaslek in Heverlee

bron: De Standaard

LEUVEN - In de Leuvense deelgemeente Heverlee is een gaslek ontstaan bij werken aan de De Croylaan. Een universiteitsgebouw in de buurt is ontruimd en het spoorverkeer op een nabijgelegen spoorlijn is onderbroken. De gasmaatschappij is ter plaatse.

Het gaslek ontstond kort voor 8 uur en werd veroorzaakt door wegenwerken. De hulpdiensten waren snel te plaatse en stelden een perimeter van 50 meter in. Een universiteitsgebouw dat binnen die straal lag, is volledig ontruimd. De studenten-laboranten die in het gebouw les volgden hebben de plaats probleemloos kunnen verlaten.

Dichtbij het gaslek ligt ook een spoorlijn, die Leuven verbindt met Ottiginies. Op dat spoor is voorlopig geen verkeer mogelijk. Er is een busdienst voorzien die de gestrande reizigers verder helpt.

De gasmaatschappij is ter plaatse en doet het nodige om het lek te dichten. Volgens de brandweer zou het nog een uur duren voor het lek hersteld is en de buurt kan vrijgegeven worden.

Babbelen, en mensen.

Deze week ben ik na zovele jaren eens gaan bijbabbelen met m'n eerste liefde, Ann. Zij vertelde, en ik luisterde. En ik vertelde, en zij luisterde. Ik voelde me merkwaardig goed, en ik denk dat ik het iedereen kan aanraden. Ga eens babbelen met Ann :)

Ik voel me... fantastisch. Op dit moment denk ik dat ik veel weet. Over mensen.
Van hoe goed ze het soms menen, tot hoe warrig ze het allemaal kunnen maken; voor elkaar, voor zichzelf. Ze menen het goed, ze doen stomme dingen, ze roddelen, ze haten, ze houden van elkaar, ze ontmoeten mensen, maken kennissen, die kennissen worden vrienden, vrienden worden vijanden, en vijanden worden vervangen door weer nieuwe kennissen. En zo gaat dat maar door, en in al die heisa vergeten ze soms zichzelf. Mensen zijn raar, maar boeiend.

Ondertussen weet ik op welke mensen ik kan bouwen, en welke mensen me bouwstenen aanreiken om 'n hoge toren te bouwen. En ja - af en toe valt je toren voor de zoveelste keer op de grond. De kracht is dan om al je stenen bij elkaar te zoeken en nieuwe plannen te smeden. Ik zoek me alvast pen en papier, de brainstormsessie is reeds achter de rug en ik ben klaar om gezapig een nieuwe toren te beginnen.
Ga eens babbelen met Ann, echt.

Weekend.

Om het eens niet over mij te hebben; "En wat doet u dit weekend?"

Als

Als woorden al geen woorden meer zijn
en zinnen vormen van gedachten
die geen gedachten blijken
maar afgietsels van vergane glorie
die pijn en liefde vermengen
tot ’n kruidvat vol verwarring
en eindeloos getwijfel
Als een zin geen zin meer heeft
en zinnen verzetten
in plaats van nog eerlijk te mogen zijn
Als zelfcensuratie het zelfbeeld tekent
en zinnen niet meer puur zijn
en de waarheid verdoffen
en glinsteringen niet mogen verhalen
Als dat alles,
wat dan?

Gemaskerde (st)robots

En God sprak verder: "Studeert, gij!". En Dimitri gehoorzaamde en studeerde sporadisch en op gezapige basis. Want dat is het enige rechte pad richting Jeruzalem, niet?

Op een koude dag had ik er echter genoeg van. Ik vertrok met die andere schijnheilige ('heilige' klinkt te pretentieus), Graham, richting een gemaskerd bal. Inne, gemaskerd als prinses (alle meisjes daar eigenlijk) (het leek daar net een prinsessenbal) had mij 'n uitnodiging gefixt en aldaar verschenen ten tonele: twee (st)robots met een kartonnen doos op hun kop! En daarop, een petje - tevens ook in karton! Na deze high-tech idiot³ entree kon het feestje natuurlijk niet meer mislukken... ahum. Shaken met 100 prinsessen rond mijn kartonnen-doos-kop en 'n vreselijk irritant doch hip Hollands accent (rzpzct Mario) waarmee ik iedereen wijsmaakte dat ik van Amstelveen was, de avond was snel voorbij.

In 't weekend wordt het weer werken geblazen, de achterstanden stapelen zich sneller op dan de stapels kopies die nog onbevlekt en ononderstreept liggen te snakken naar hun onmaagding met de markeerstift. Rammen geblazen - I bet they'll like it.

Check ya later homies!

Bijbelverhaaltje (voor het slapengaan)

En God sprak: "genees, Dimitri!". En Dimitri genas.
De wederopstanding was een feit, het leven werd terug mooi. De eerste sneeuwvlokken mochten nu weer hitsig verderkweken in 's hemels diepvriezers en iedereen lachte opnieuw. Na ziekte komt gezondheid, en na gezondheid 'n welverdiend warm bed. Dank voor de steun, gij allen!
Amen.

Pannenkotsen

Klodder-klots, kots kots. Voze pannenkoeken vergiftigden mijn tere buikske. Gevolg is nu 'n zéér tamme Dimitri. En koude handen. Elke 'typ' is nu een 'typ' teveel. Ik ga naar mijn iets warmere kamer. Peace.