New album out now!

Wegens: dinsdag-donderdag-vrijdag-en-straks fiësta's, en daartussen nog activiteiten-praesidiumdinges van't kot dingen geworden (met bijhorende vergaderingen / feestjes organiseren), weinig 'vrije tijd'. Maar af en toe worden er foto's genomen, en die staan klaar om bekeken te worden, hier.

Een reeks met Ma Chi die het gras afrijdt en nog een paar partypictures dot com. Enjoy!

incredible machine

Hier houdt Ma Chi van ons kot zich mee bezig in zijn vrije tijd.

Weet jij hoe het voelt om...

... op een grote schijf, gedragen door de kotvrienden met hun armen recht omhoog, te staan shaken, terwijl de oude markt stampvol zit en jij daar dan opeens boven verrijst? Ik wel! Wat een zalige kick was dat :)

Klasfoto's


Heisa over klasfoto's. Ziehier onze 'klasfoto' van in 2003, zesde middelbaar. Aangezien twee klasgenoten toen niet aanwezig waren, gebeurden er twee zeer drastische 'photoshops'. Wie zoekt die vindt.

Jumpin' time!

Deze nacht: dJ dM3 ft dA bOy ToAst in tha dAnger dJ dUo!
JUMPPARTY @ Elexir - extreme jump/hardstyle/retrohouse
finest selection of international tuning beats and more!
comon and jump! :-)

Een blij weerzien

Leuven. Het is hier écht een blij weerzien met alles en iedereen. Met mijn kot, waar ik nu zowat iedereen ken. En iedereen mij. Mijn kot zelf, dit jaar alwéér anders ingericht. Met LP's en minidiscs op de muren, en wat posters her en der. En nog wat special effects. Maar vooral een hippe zetel voor de tamme momenten :-)

Een blij weerzien. Met de kameraden hier. Met mijn ultrahippe fiets. Met het Alma-personeel. Met de fak. Gisteren zijn we daar groepsgewijs eens gaan kijken, en voor ik het wist was ik de DJ van de avond. En dinsdag mag ik dan nog eens, featuring dA bOy Toast op de "Jumpparty"-openingsTD van't VTK. Dat belooft :)

En dan rest mij nog enkel 'het avontuur van de dag' neer te pennen. Inne (kot-vriendinneke, nvdr) gaat geneeskunde studeren en vandaag was't daar dus inleidende stuff. Dus, Dimitri gaat mee (bij wijze van avontuur en algemene nietsdoenerij). Bij het vertrekken zei ik bij wijze van kennismaking "hallooo" aan een onbekend voorbijfietsend meisje. 200m verder kwamen we haar opnieuw tegen, ze stond aan de kant en haar ketting lag er affer dan af. Ge ziet het natuurlijk al aankomen, ik heb die fiets gefixt (burgie in hart en nieren) en uiteindelijk kwam ik met twee geneeskundechica's de zaal binnen. Blijkbaar werd mijn komst aangekondigd want er stond zowaar zelfs een cameraploeg en een fotograaf.

Toen ze mij vroegen: "geneeskunde? tandheelkunde?" zei ik: "nee, burgie!!". Ge had die kerel z'n kop moeten zien, grijns. Trouwens, nog nooit zoveel meisjes bij elkaar gezien in één aula. Burgie was blijkbaar écht wel een foute keuze op dat gebied. Alhoewel, toen ze massaal hun sjakosjke bovenhaalden om iets te noteren, had ik zo'n dégoût van die hele troep poppemiekes, dat ik 'm langs een zijdeurtje ben gebold. Voorlopig is één medica in m'n leefwereld voldoende ;)

Dimitri

Havondturen bij de vleedt

Nadat ik eens flink op mijn bakkes was gecrashet besloot ik het dimi-roer terug in eigen handen te nemen. Een stevige koersverandering is er echter niet van gekomen, maar zo drastisch hoefde het natuurlijk ook niet te zijn, wegens de niet overdreven mening dat ik de laatste maanden toch wel zeer sterk/goed bezig was. Verdere wazige woorden ga ik hier niet aan vuilmaken, maar ze verbloemen toch wel stiekem de avonturen van de voorbije dagen.

Vooreerst ben ik twee dagen bij de bomma gaan logeren. Gras afrijden, terras besproeien met anti-zwart product en den oprit anti-mossen. Babbelen over het heden en het verleden, een etentje in een voos studentenrestaurant (alwaar mijn bomma zo snel mogelijk buiten wou zijn) en dik gesoigneerd worden de ganse dag door. Schand(z)alig.

Woensdagavond kwam mijn psycholoog Dokus (een kotmaat, nvdr) mij bezoeken op mijn allerhipst ingericht kot. De hele mikmak eens kunnen luchten aan een luisterend oor doet wonderen, en voila. Dimi voelt zich alweer een pakske beter ;)

Donderdagmorgen vertrokken Dokus en ikzelf zeer georganiseerd richting de Hoge Venen. Nu ja, 'zeer georganiseerd', 't komt erop neer dat ik zoveel mogelijk pinten in mijn rugzak had gepropt - en voor de rest dik veel zin in een avontuur. En dat is het ook geworden.
We hebben door de mooiste Belgische natuur gelopen, een stralende zon op ons dak en de wind gierde letterlijk doorheen onze pinten. Gezellig tot de derde! We beklommen een uitkijktoren voor boswachters, en *hier komt een spannend deel* we moesten van het pad afwijken en door een dicht bos crossen wegens dezelfde boswachters die achter ons aan kwamen. We zijn grandioos ontsnapt, echt :) [dankwoord richting Dokus, de bosheld van de dag]

De vervoerswijze werd bepaald door de lift-toevalsgenerator, en zo hebben we zelfs eens gezeten in de laadbak van een pickup. En zelfs tegen 90 per uur is dat een lachertje :) Zo ook een ander lachertje: in de wagen bij een oude pee van 70+ die per minuut meer ongevallen riskeerde dan de beats die zijn Portugese sirtaki/accordeonmuziek voortbrachten.

Die avond ben ik dan met Graham partyspinksmeister gaan pimpen in Leuven. Alle gekheid op een stokje, wegens we kwamen terecht op een zeer groots buitenlandse-studenten-troep feest. 50% Spaanse chica's, 30% US-volk, een paar Afrikanen en voor de rest een paar zeer gelukkige Belgen die van de wereld genoten.

Deze 'morgen' begon om 14u30. Een uurke later een goei Mc-Donalds menu'ke als ontbijt. God zij geprezen, het leven kan toch schoon zijn.
Een dikke handshake voor al degenen die dit avontuur tot hier hebben gelezen. Jaloersheid is inderdaad een logisch gevolg, als dat een troost mag zijn.

Dimitri :)

Knijpen

Ik knijp er een paar daagjes tussenuit. Eerst een dag of twee logeren bij de bomma, en daarna trek ik met Dokus en een paar pintjes naar de Ardennen. Ciao!

Het weekend

Door onvoorziene vrienden ben ik dit weekend dus gaan feesten in Brussel aka BXL. Graham liet me weten dat hij in Brussel was, en daar gingen wij eens een decadent feestje (mee)maken. Samen met Joseph en Didier namen we een taxi richting de gallery Louise. We waren gekleed in partyvesten en 'chemises'... En eigelijk feitelijk leken we de rijksten van gans Brussel (wat eingelijk ook het geval was, maar dat terzijde - we hadden het waarschijnlijk ook warmer dan al de rest - maar dat nog meer terzijde).

Van decadentie gesproken, aan zo'n clubding moogt ge al blij zijn dat ge binnenmoogt... Wij voldeden blijkbaar (mede dankzij 'n voze lidkaart), in tegenstelling tot vele anderen die blijkbaar niet mooi/lief/chique/rijk/pimp/idioot/etc genoeg waren. Op zich is zoiets wel grappig, maar anderzijds zegeviert de decadentie daar dus, en diep vanbinnen is dat niets voor mij. De party zelf was okidoki en zelfs vrij boenkie-boenkie... Dankzij 'n beetje franstalige praat tegen de lokale cassière kregen we gratis drank. Whisky-cola is eigenlijk niet zo lekker, maar als't gratis is... Dat heb ik van mijn moeder geleerd. Niet van dat drinken, maar wel van dat gratis, natuurlijk :-p

Soit, zaterdag werd ik wakker, en bleek wederom niet alleen in bed te liggen. Naast mij lag die vertrouwde kater te ronken ;) En voor de rest is er nog een shopdag van gekomen met een 'mitrailleur' in het beste frietkot van Brussel. Alstemblieft.

Einde.

Je was de mooiste. De liefste. De beste. En ik hield van je. Maar het einde van de eindigheid, waar je zo'n schrik voor had, is aangebroken. Gisteren ben je gestorven. In mijn hart liet ik je gaan. Een illusie, dat was je. Een leugen zonder fundamenten, een wankel gebouw dat op instorten stond. Je bezat geen waarheid, geen respect. Gisteren ben ik gestorven. We konden geen afscheid nemen, maar dat hoefde ook niet.

Ergens voor mezelf, door jou. Daarmee is de reden van dit schrijven gezegd.

Decadancefeestje


Ik trek mijn stoute (nieuwe) schoenen aan, kruip in mijn (tegens ook nieuwe) partykleren en ga een decadent pimpweekend tegemoet. Den deze gaat naar de louise gallery, "one club, two styles", en dM3 de partypimp ft Graham and friends. Wens me vooral veel succes, ofzo.

Richting weekend

Alsof ik nog niet genoeg had gewerkt deze zomer (studiegewijs), besloot ik nog een paar dagen te gaan werken. Dat 'paar' werd wel echt letterlijk genomen, en ik denk dat ik het gewoon bij twee dagen ga houden. Net zoals vorig jaar werden de uren weer gesleten in een drukkerij. Vandaag was het zo hard (af)tellen om die 8u vol te krijgen, dat morgen hoogstwaarschijnlijk de tweede en laatste werkdag wordt. Het weekend zal weeral gevuld worden met een shopnamiddag (hoewel ik in Antwerpen nogal veel gekocht heb een paar dagen terug) en een stylisch party in een of andere Brusselse club. Allriiiiiiiiiiiight :-)

>?????????????? :-(


Een donkere eindeloosheid die zich rond mij uitstrekt, gevuld met helwitte vraagtekens. Verdriet en onwetendheid verdringen de lach die ik 's avonds vroeger had toen ik mijn bed inkroop. De lach die er nu nog is, overdag, maar 's avonds, bij het denken en het overlopen van de dag, verder de nacht intrekt.
En de vraagtekens stapelen zich op en er lijkt nooit een einde aan te komen. Het wordt een nachtmerrie die zich blijft herhalen. Waar ben je? Waarom liet je niks van je horen? Hoe zal alles worden? De tijd dat ik nog iets verwachtte, is ondertussen verdwenen. De tijd dat ik nog iets hoop, blijft.

Words of wisdom - let it be - let me free?

http://img330.imageshack.us/img330/7334/175173327f0f9c8161fxc4.jpg

De Jakkes


Dinsdag, 0:42. Vandaag een 'waanzinnig avontuur' met de Jakke gehad. Het toeval wil dat die eer de andere Jakke een paar dagen geleden te beurt viel (zie jannemanblog). En bij diezelfde, de ander Jakke dan, mocht ik dit weekend het licht verzorgen tijdens een draaisessie van hem op het Moulin Rouge Festival (onder het motto: 'lang leve de connecties'). En verre familie van hem, van die andere Jakke nog steeds, is Charlotte, en die ken ik toevallig ook, en die heeft mij daar toen aan't werk gezien. En zij was niet alleen, want nog iemand die mij herkende was Babs, en die ken ik weer via de andere Jakke. Zozo. Kan u nog volgen? Of liever niet? Begrijpelijk. Maar klik vooral op de linkjes, want hun blogs zijn top of the blog.
Het is me wat met die Jakkes. Eén dezer gooi ik hier wat foto's op van het avontuur. Stel u vooral niet teveel voor, want buiten wat interviews met een paar bejaarden en een hoop toeristenkiekjes was het niet. Maar 't was fijn, ja. Zo zijn Jakkes nu eenmaal.

foto door Kristof Persoons

Michael Schumacher

Mijn eeuwige held, Michael Schumacher, stopt na dit seizoen met Formule 1. Als klein ventje keek ik al naar zijn races. Een man gedrenkt in karakter, met controversiële kantjes maar steeds op scherp. Met kop en schouder op een hoger niveau dan zijn concurrenten. Elke wagen waarin hij reed werd de beste.
Zijn posters zullen blijven hangen op mijn kamer. Want hij geeft me moed en kracht, zijn doorzettingsvermogen, daar kan iedereen van leren :)
Nu nog die achtste wereldtitel binnenrijven en de kroon op de keizer is een feit. Damnd, ik voelde me raar tijdens zijn aankondiging. Ik zal hem missen.

Alcoholstift in de zon

Heeft iemand een alcoholstift voor mij? Dan kan ik bij deze "geslaagd" op mijn buik schrijven. Verdorie, dit examen ging echt wel slecht. En `t was verdoeme moeilijk. Voor de rest is`t "fucking goei weer", laat Tine ons nog weten. Bij deze, Dimitri even in de zon. Jawel, die wit-reflecterende streep, dat ben ik :)

Saaaai

Wat 'n saaie dag. Alsjeblief zeg. Geen enkele kleurschakering in de grijzende lucht te bemerken en er valt, buiten een paar druppels uit de lucht, niets te beleven. In de straat is het rond dit tijdstip zoals elke zondag iets drukker, want veel mensen besluiten niet te koken en gaan uit algemene pure miserie een dooie kiek halen. Mijn zus heeft de fles olijfolie per ongeluk omgekieperd in een kast en is nu alles aan't opruimen. Ikzelf heb besloten vanaf nu terug op mijn kamer te studeren, want ik vermoed dat er op het zolderkamertje nogal vrij veel asbest zit. Op de radio klinkt Marco Borsato. In m'n hoofd zitten vele onbeantwoorde vragen en gelukkig komt er nu een mailtje binnen in mijn mailbox zodat ik hier geoorloofd mag stoppen. Einde.

Stereo

De laatste ronde van de examentoertjes is aangebroken en opeens laat een goede vriend mij in de steek. Ik heb het over mijn stereovriend. Daarnet stak ik zijn stekker in, en nog geen minuut later begon er zich een verdacht stinkend geurtje te ontwikkelen, gecombineerd met een blauwe damp. De boodschap ERR op het display was overbodig. Da's nu al de tweede keer dat dat machien mij dit lapt. De eerste keer toen ik de handleiding aan't lezen was, maar toen was ie nog onder garantie en heeft iemand hem gratis opgelapt. Voorlopig zal ik terug moeten studeren met het creative mp3-spelerke, en de hippe koptelefoon. Het gaat wel hier, in de mate van het mogelijke. Al komen er af en toe ook wel blauwe dampen uit mijn hoofdje...

Dionysos


Dionysos: Exceptionnelle-extraordinaire! En hun optredens zijn echt te zalig :-)

een verzameling van 'straffe' posts
Creative Commons License mei 2004
juni 2004
juli 2004
augustus 2004
september 2004
oktober 2004
november 2004
december 2004
januari 2005
februari 2005
maart 2005
april 2005
mei 2005
juni 2005
juli 2005
augustus 2005
september 2005
oktober 2005
november 2005
december 2005
januari 2006
februari 2006
maart 2006
april 2006
mei 2006
juni 2006
juli 2006
augustus 2006
september 2006
oktober 2006
november 2006
december 2006
januari 2007
februari 2007
maart 2007
april 2007
mei 2007
juni 2007
juli 2007
augustus 2007
september 2007
oktober 2007
november 2007
december 2007
januari 2008
februari 2008
maart 2008
april 2008
mei 2008
juni 2008
juli 2008
augustus 2008
september 2008