Interactieve ontspanning

Omdat de commentaartjes hieronder wel vlot verschijnen, dacht ik nog eens een interactief verhaal te lanceren. En deze keer een bijkomende eis: elke bezoeker moet meeschrijven. Anders kletsen op de blote poep.

Thema: Hoe Dimitri de wereld zou regeren.
Laat u gaan! En hoe meer ge afwijkt, hoe beter :)

update: goe bezig iedereen, alvast bedankt aan alle schrijvers!!! blijven geven ;)

Peristaltisch

Ondertussen maak ik mij op voor het communiefeest bij de buren. Waarschijnlijk ga ik om de twee seconden een glimp kunnen gaan opvangen van één of ander hyperactief kind dat staat te springen op hun trampoline, waardoor hun kopkes één voor één boven het plat dak tussen ons zullen uitkomen. En elke keer zal ik die armen en benen in een andere spastische houding zien, waardoor de fritten die ik daarnet gegeten heb beginnen te woelen en m'n slokdarm peristaltische bewegingen zal beginnen maken. Om nog maar te zwijgen van het eindeloos enthousiaste gekrijs.
Uit voorzorg zet ik m'n koptelefoon op, neem een cursus grondmechanica, en streef het hele feest gans door. Bweik!

Zin

Ik heb zin om te gaan karten. Gewoon sjezen op asfalt en stinken naar de olie. Pure brandstofdampen inhaleren en een wazig helmklepje voor mijn ogen. Ik heb zin om films te zien, alle klassiekers die ik achtersta en alle aanraders die ik ooit gekregen heb. Ik heb zin om mijn mp3-verzameling aan te dikken, met vette grooveschijven en nieuwe livesets. Ik heb zin om te gaan lopen, richting jou, ook al ben je veel te ver. Ook al drenzen duizend druppels tegen mn lijf en zal er 's nachts niemand meer op de wegen zijn en zal ik nog steeds niet bij jou zijn en loop ik tegen dan op pijnlijke voeten; maar nog steeds richting jou. De drang om mn schaduw elke keer weer aan een verdere en tegelijk dichtere lantaarn te schenken zal gesterkt worden door puur verlangen naar jou. En zelfs de natuur mist de fijne tijden, want de zon is weg en de grijzende wolken huilen.

Briefje op de deur

127 alles geven
128 volle kracht
iejn twie dra, da kunde gaa!

Dat stond gekribbeld op een briefje dat hing op mijn deur. Ik vond het toen ik mijn kot verliet voor een welgemeende blok. En ik wens het alle studenten toe; goede moed en genoeg punten.

Wonderbaarlijke test

Daarnet 'n test gehad. Het ging over funderingen van gebouwen, wat op zich wel een interessante doch moeilijke materie betreft. Nu, ik was voortijdig klaar met de oplossingen op een zestal bladen te schrijven (in mooi Goddelijk schrift) en toen slofte ik in m'n vakantieoutfit de aula naar beneden (ik had sleffers en 'n korte broek aan, nvdr). Toen ik mijn bladen afgaf, bekeek de prof die even, knielde vervolgens en kuste mijn voeten. Enkele collega's zagen dit alles gebeuren en knikten goedkeurend. De slimste van de hoop begon te applaudisseren, en toen vielen ook de anderen hem bij. De aula juichte me toe. Sommigen gooiden hun oplossingen gewoon weg en bogen nederig het hoofd. Aangezien mij dat enigzins ontroerde, stak ik even mijn linkerhand in de lucht. Het geroezemoes nam af en het volk werkte, als waren ze mijn slaven, verder.
Ik slofte naar buiten, stopte de regen buiten, en fietste naar mijn kot.
Getuigen van deze wonderbaarlijke avonturen mogen zich steeds hieronder melden voor de reconstructie op VTM.

Laatste dagen van't (school)jaar

Aan alle ramptoeristen: ik moet jullie ontgoochelen, voorlopig zijn er geen nieuwe nachtmerries gepasseerd. Wat er wel passeerde waren enkele werkskes, presentaties, deadlines en 'den afzuip'. Als dat laatste u niet bekend in de oren klinkt: de fakbar (een zuipgelegenheid voor studenten, nvdr) moet van de vloeibare stock af, dus alle drank wordt tegen marginaal lage prijzen verkocht. Alles aan 50 cent in't begin van den avond, en zo daalt dat maar verder, en dat voor álle drankskes, van een simpel pintje (als 't geen gratis vat is) tot martini, baileys, duvel... Da's de wereld van de student tegenwoordig :)

Na het weekend staat er een zeer belangrijke test op de agenda, en daarna is het net zoals voor andere slachtoffers weer blok. Studeren tot ge op uw boeken neervalt, en daarna een paar examens afleggen. En daarna een week vakantie, en dan opnieuw beginnen om de hele nest nog eens te doen in de zomer, als al het ander volk op een strand ligt te chillen. Ook dat is de wereld van de student tegenwoordig :)

Het tweede semester is weer veel te snel gegaan. Eer ik mijn cursussen had, was het semster bij wijze van overdrijven al halverwege. Maar het was een bijzonder semester. Zoals donderdag. We kregen een presentatie van een wreed knap ding (stel u een knap grietje van 27 voor met een zwart brilleke op haar snoetje dat een presentatie geeft op twee laptopkes...) Iedereen vollen bak aan't opletten natuurlijk (burgies...) maar wow welken technologie dat da meisje daar kwam voorstellen, méga!

Ze scannen ganse gebouwen of voorwerpen in met een apparaat waaruit in razend tempo lazerstralen komen. Alle punten zijn XYZ-coördinaten en bevatten ook nog een RGB-value. Daaruit maken ze dan 3D-beelden (ziet eruit als een foto, maar dan in 3D), die ze kunnen gebruiken voor doorsnedetekeningen, virtuele rondleidingen, kleurveranderingen, vochtcontroles, analyses, etc.


realiteit -> CAD (3d) het laserscan-toestel

Toepassingen genoeg, van restauratiewerken tot informatie voor de flikken die bij bankovervallen in 3D door het gebouw kunnen vliegen om tactieken te bespreken bij het bestormen. Dat schijnt zelfs een rage te zijn bij de flikken in de VS. Het strafste van al is dat ze hele boorplatforms in 3D inscannen, en met automatisering elke pijpleiding of pomp laten herkennen door een programma, en dat dan kunnen gebruiken in bijvoorbeeld CAD-programma's enzomeer. De graphics die ge daar zag waren echt subliem, en ik zag direct mogelijkheden om zoiets te implementeren in games. Stel u voor, ge scant uw eigen omgeving in, en dan host ge die map zodat iedereen in die 'echte' omgeving kan knallen :-D

meer informatie: globe.be, nieuwsbrief globe, 3d-filmke

Voila, genoeg techtalk. Daaaag

Flashback

Welgeteld één semester geleden. Een fijne tijd met jou achter de rug. De blok begon, en toen hoorde ik niets meer van je. En wat heb ik mij slecht gevoeld, gevloekt, mij eenzaam gevoeld. Een kotsgevoel zonder maaginhoud, blikken op oneindig en veel verdriet. Bang, bang dat zoiets weer opnieuw gebeurt. Zo'n gedachten spoken lang in mijn hoofd, laten ergens wel littekens achter. En dat is het jammere van al dat moois. Nooit meer, echt nooit meer.

Nachtmerrie!

Nachtmerrie gehad! Het was een ongelooflijk ingewikkeld verhaal, maar na het wakkerschieten heb ik snel pen en papier gegrepen om mij de flarden nog te kunnen herinneren. Enkele scènes:

• In de kleedkamer van een zwembad werd een koe mishandeld
• Iemand gooit een big-mac op de grond en vraagt mij dat op te kuisen, ik spring in een voorbijrijdende tram en ontsnap, maar op't einde van de rit staat de politie mij op te wachten
  
• Een parket-vloer die als strand roteert in een mega-zwembad
• Wakker worden in mijn droom en naar Graham gaan om te vragen of ik wakker ben, en Graham die dan met rode ogen mij als een zombie met een schaar toewaggelt en wil vermoorden
  

en zo ging dat maar door...

Verklaringen zijn altijd welkom bij de comments :)

Hooikoorts-zoenen?

Lang kussen helpt tegen hooikoorts, zo is gebleken uit Japans onderzoek. Een halfuur durende kus doet de hooikoortsverschijnselen verminderen, doordat de productie van de stof die hooikoorts opwekt, histamine, wordt verminderd. Er werd zowel geëxperimenteerd met zoenen als met knuffelen. Telkens werd er bloed afgenomen bij de hooikoortspatiënten. Na de sessie daalde het aantal antilichaampjes dat de allergenen bevocht aanzienlijk. Na een uitgebreid knuffelen deed zo'n daling zich niet voor. Ook mensen met een huidaandoening, ontstaan door allergieën, hebben baat bij een flinke zoensessie.

Dus bij deze, Dimitri op zoek naar een zoenpartner. Liefs v, mét talent.

"Oud worden"

Sinds lang nog eens een feestje in 't dorp gedaan. Was me dat even een party-cultuur-schok... Ik was misschien niet de oudste van de hele zaal, maar zo voelde het ongeveer wel. Veel mannekes met hun haren in vreemde kapsels gemetseld, ongelooflijk veel blinkende 'de puta madre'-shirts met daaronder dan nog eens '69' en bovenal veel meisjes met korte rokjes en nauwelijks borstjes. Ik was 'n kop groter dan het gemiddelde volk, en zo zag ik al van ver volk van het hemelse jaar '84, die zich 'n beetje hetzelfde voelden; ouder, maar nog niet party-versleten. En dat houden we zo nog wel even... ;)

Linkie link links lonk

Aan alle webmasters die een link op hun website hebben staan naar deze webstek; gelieve die aan te passen naar http://strobot.com (ipv de surf.to/strobbe)
En da's dan tegelijk ook misschien een stille hint aan degenen die er nog géén hebben staan *hint*
Van zodra ik weer even de tijd heb, gooi ik snel wat linkjes terug.

Vanaf morgen begint het echte weekend, en dat houdt deze keer in: studeren, studeren, héél uitzonderlijk eens een acte de présence in het Looise feestleven plaatsen, en ondertussen stiekem een beetje aan jou denken.

Prettig weekend allemaaaaal
daaag

Parkpret

Gespreksonderwerp van de dag: de foto's van een koppel dat openbaar liefde bedrijft in het Stadspark van Leuven. Enerzijds denk ik dan; laat de mensen toch hun gang gaan. Wie heeft er nu nog nooit iets in een park uitgestoken... Anderzijds; overdag met een tiental mensen in de buurt is ook maar raar. Ieder zijn ding hé ;)

Ah ja, 't waren Braziliaanse Erasmussers. Dan weten jullie dat ook weer.

Geabstraheerde morgen

D [Dimitri]
P [Persoon]

D [slaapt]
P sms't: honger?
D sms't: ja
P sms't: ontbijt op bed?
D sms't: heel graag
P belt; P komt net terug van 't feesten, P gaat slapen
D neemt douche, ontbijt uitgebreid naast bed en begint te studeren

Woensdag 10 mei

Het zijn hier in Heverlee verkiezingen. Studenten peren er miljoenen door en geven grootse feestjes, en dan ga ik stiekem al eens kijken. Gisteren heb ik van zo'n gelegenheid gebruik gemaakten holy hell; zalig feestje :) Meer van dat, maar niet teveel graag. De punten schreeuwen om aandacht, snapjewel.

Ondertussen kruipen de deadlines met gore schreden naderbij, maar da kan mij geen klop schelen; alles is hier zo goed als finito! Leve de planning, leve mijn teammembers.

En off the record; het leven is weer een pak ingewikkelder, mn buik doet vies en het hart is opgefuckt. Anyway, euhm, ja. Daaag...

Welkom op Strobot dot com

Welkom op de 'strobot'-site. Zoals je merkt is hier voorlopig nog alleen mijn blog te vinden en steekt de site in een geheel nieuw (blauw) jasje. Omdat ik het voorlopig vrij druk heb, zal het even duren voor er meer opkomt. Maar laat al ne keer weten wat je ervan vindt.

grtz,
Dimitri