Genieten

Blogse verwaarlozing alom, goedmakerij is heden ten dage mijn deel. Na het grootse avontuur met de Jakke, hebben we deze week weer vanalles meegemaakt. Aldaar passeerden er de revue: een hip verjaardagsfeestje van Dokus, Wim en mijzelve, een zalige party aan de Leuvense dokken en een rustige soiree op de oude markt. En ik ben wat lessen gaan bijwonen, dus we zijn weer goed bezig, jawel.

De laatste weken zijn we meer in het real-life actief dan op de voze wereld van pc's en msn'en. De 'slachtoffers' daarvan zijn jullie, mijn trouwe lezertjes alias mijn nieuwsgierige voyeuristenfans en tevens ook m'n MSN-copains. Doch, het real-life gebeuren heeft zo zijn teerbeminde voordelen.
'n Feestje en glimlachen. Kebap op de trappen van de Oude Markt. Een boswandeling en naar de auto's op de ring kijken. Pretoogskes. Nachtelijke gesprekken. Humor. Overdagse gesprekken. Ma vooral een heel toffe vriendin. En dan voelt ne mens zich goe.... :)

Voorts nog ff melden dat de vakantie begonnen is. Iedereen het beste, het fijnste en het lekkerste gewenst. Den deze gaat hier een serieus pak proberen te studeren, met héél af en toe een streepke ontspanning. Zoals surfen naar de hipste blog van het moment! Genieten met de kraan open. En meer is het leven niet. Genieten. Met de kraan open.

omFg

ik hoop dat niemand mij herkent

Het avontuur met de Jakke

Op stap gaan met de Jakke is een garantie voor een groot avontuur. We besloten om vandaag
liftend naar ons kot te reizen. Dit alles om de goedheid van de mensen aan te tonen; en de mensheid slaagde met glans :)

Na nog geen kwartiertje liften in Tessenderlo-city stopte er al iemand. Een gekwiekste pee van 84. 'De Frans' reed af en toe met zijn pinkers aan, maar trakteerde ons onderweg wel op klassieke Tsjechische muziek, levenswijsheden à volonté en zalig grappige verhalen.

Zo kreeg hij in den oorlog mensen kwaad door op zijn brommer te rijden, want zijn brommerke maakte het geluid van een vliegende bom. Kon hij er iets aan doen dat zijnen uitlaat kapot was?
En op een dag stond hij aan het rode licht, stopte er naast hem ne motard in't zwart die op zijn raam kwam tikken. Toen die kerel zijn helm afnam, bleek het zijn eigen zoon te zijn. Op het familiefeest ging het verhaal: onze nonkel peerde tegen 140 per uur op de autosnelweg, en opeens kwam er iemand op zijn raam tikken. Zalig, toch?

In Leuven aangekomen besloten Jan en ik ons te zetten op de ouw markt. De zon scheen gewéldig en we genoten met volle teugen. We herhaalden Frans' wijze woorden en besloten dat de dag weer was goed geweest. Opeens, onze kriek was nog niet leeg, kwamen daar twee grieten op ons af. "Hallo, willen jullie meedoen aan een film, we zoeken nog figuranten". Wij: "Jup, graag". Een kwartier later zaten we met een hele filmcrew én een gratis pint in 't Stuk.

Het was eenvoudig. Ze namen een videoclip op voor een punkband, en wij waren het publiek. Eerst wat staan shaken op de muziek, en als er [actie!] geroepen werd, moesten we 'dikke ambiance' maken. Zo gezegd zo gedaan. [actie!] En aldaar onstond opeens ne moshpit van hier tot ginder. Zelfs crowdsurfing werd gesignaliseerd. En zo hebben we een paar shots het beste van onszelf mogen geven.

Ondertussen zit ik op kot, na te genieten van deze toch wel met avonturen overgoten dag. Thx Jan!!!!

Lentesalsa

Waw. Gedachtengangen en masse, in the mix, and the crowd is surfing on the sunshine. De lente laat zich zien en da vinden we allemaal natuurlijk superdeluxe. Alles hip en wel in Leuven, vandaag. De sfeer op kot is zalig chilled, vandaag wat uit mijn raam liggen hangen, 'n sigje genoten, bob marley jamming sounds door de boxen en salsafiëstabeats a volonté. Gisteren een supervet feestje. Ja ja. Het leven lacht ons toe. TERUGLACHEUUUH!!!!! :)

Gewoon

Nu weet ik het echt niet meer; waar ik aan wil werken, waarom ik je zo graag wil blijven hebben. Enerzijds weet ik dat ik beter afstand neem, anderzijds zie ik u zoveel. En elke keer voel ik mij anders; ofwel superblij als we eens gewoon kunnen babbelen, ofwel droevig en stil omdat niets is wat het is. Op mijn eigen, zoals ik er nu al weer heel de week loop bij te sloffen. Daarnet zat je geesten op te roepen; da's zó totaal niet mij. Ik geloof(de) er totaal niet in en ging even buiten wandelen, ik kwam terug en nog steeds zat iedereen daar met een voze vinger op dat glas. Misschien ben ik te rationeel. Altijd. En zo met anderen rond ons heen, da's nu nog niet goed. Denk ik. Ik moet meer babbelen, meer babbelen, gewoon knuffelen, gewoon.

Connecties

Gisteren heb ik het gemanaged om binnen te raken op één van Leuvens exclusiefste feestjes . Met hippe connecties (dankuwel L&S) en een dosis tactiek raakt ge overal binnen :-D
Veel rzpzct voor de organisatie van de archi's. Een welgemeende WOW. Zoiets heb ik nog nooit gezien in Leuven; een heel pand opgeknapt en geverfd, vét design daarbinnen, cocktailbar, chillout-room, fotograaf en wreed veel knap volk. Een deel van de foto's kunt ge al bekijken op hun website.

Sinds een paar dagen ook connecties binnen de pornowereld. Check this: dm3.milfhunter.be
Thx 2 mrtn!

Rassig

Ranzige slijmsubstanties schieten voorbij
en verschrapen onderweg rauw-ziek vlees
Leed en sleet worden verdeeld
over lichaam en levenswegen
Onaangekondigd verkrampt een brute macht
met pijnscheuten het verzwakte lijf
en kerft flitsen in het netvlies
Zwartzurig slijm wordt versneld
hoger, naar buiten, weg
En opnieuw, en opnieuw,
gesponsord door een verziekt individu,
ontspruien en vliegen
dode donkergroene fluimen
langs een pijpleiding naar buiten
Pijnvol fascinerend en fascinerend pijnvol
is de kracht en macht
van de rassige hoest

http://strobbe.tk/

http://strobbe.tk/ voorlopig, omdat de surf.to host er een beetje een spamzaakje van maakt
beterschap in zicht, beterzicht in schap!

Pijn

Ziek, en hoofdpijn, en koorts. Dan hebben mijn lichaam en ikzelf echt NIET de goesting om 's morgens in de vroegte op te staan. Maar om dan te horen van vrienden dat ge een ziekte faket om niet naar een groepswerk te moeten gaan? Sorry. Ik begrijp veel, maar niet alles.

Praten met voorwerpen

Het leven kan saai zijn zonder digitale camera. Vroeger had ik tenminste nog íets om op zaterdagavond tegen te praten ;)

In mijn beginjaren had ik 'n leuke knuffel, met lichtblauw stof en heel zacht gestoffeerd. Ik weet niet als ik er toen veel heb tegen gezegd, of gebroebeld. Ik denk eerder dat ik er meer aan gezabberd heb. Dat moet je 'm zelf maar eens vragen. Die babbel-zabberperiode speelde zich af eind-jaren tachtig. Nu is hij oud, 'n klein beetje versleten, maar hij heeft nog altijd een ereplaatsje in mijn kamer.

Ik werd ouder en de troetel veranderde. De ene maakte plaats voor de andere. Een kleine trol, zn groen hip haar stijl omhoog. Af en toe stylede ik zijn haar. En hij was elektrisch, met 'n knopje en lichtgevende ogen. Ik heb er heel veel tegen gezegd. Miserie. Glorie. Hij weet véél, ja. Staat nog altijd in de buurt van mijn bed. Ge weet nooit dat hij ooit begint, hé.

De laatste tijd is er geen knuffel meer. Ik wacht 'n beetje, tot ik een échte knuffel vind. Zo eentje die ik in mijn armen kan houden, en die groot genoeg is om ook mij af en toe eens vast te nemen.
En soms denk ik dat ik er eentje heb, en dan blijken ze niet groot genoeg. Dan maakt de knuffel weer plaats voor een andere, en zo blijf ik zoeken naar een waardige knuffel.

:)

Fehrye Erdal

Fehrye Erdal is ontsnapt, dat weten we al langer dan vandaag. De hele discussie daarrond is hilarisch en triestig tegelijk. Ik lag daarnet te zappen, en strandde bij Canvas.

Bon. Er is iets grondig mis met de wet. Fehrye kon onmogelijk opgepakt worden om één of andere reden. Ze werd onder huisarrest geplaatst, maar dat begrip bestaat volgens Herman De Croo niet. De staatsveiligheid laat haar lopen. Dewael was op skiverlof, en vond het niet eens nodig om terug te keren. Arme hij, mijn stem heeft ie volgende keer zéker niet. Maar geef toe, zo moeilijk is het toch niet om te ontsnappen, als ge weet dat er buiten volk u ligt te schaduwen. Wanneer is ze ontsnapt? 's Avonds? Dan is er geeneens schaduw.

Dan komt de hoofdredacteur van Knack even zeggen dat de politiek het hooggerechtshof manipuleert. Het kan waar zijn, het kan niet waarzijn. Maar ik geloof tenminste in het systeem. We zeggen veel te veel 'nee', we geven veel te veel kritiek, zei onze prof Religie nog, deze week. Ik gaf hem gelijk en noteerde.

Ik koop nooit de Knack. En sinds ik die redacteur gezien heb, nog minder. Veel te... geïnspireerd, denk ik. Humo, het door jullie mega-gehypte tijdschrift, is ook zoiets. Hun mening, dat is het. Luister naar de albums die zij aansmeren, lach met hun typisch soort humor. Mja.... Ik bekijk ne keer de Kamagurka zijn tekeningen, en dat is het dan; den uitlaat van tegenwoordig is ook maar zwakskes. Maar pers en ik, da's iets vreemd. Mediageil, zo kunde mij wel noemen. Maar tegelijkertijd weet ik gewoon dat ze ons van alle kanten bespelen. Misschien had ik voor journalist moeten gaan, ja. Zélf observeren, analyseren, en neerpennen.

Bon, genoeg gezever, dit slaagt hier op niks.

Een beetje scheef

Net een jaar oud. 6000 keer deftig gefunctioneerd. En dan liet iemand hem vallen. Mijn Sony P-73 fototoestel doet het niet meer. Zn lens steekt 'n beetje scheef en is hélemaal geblokkeerd. Ik heb 'm opengevezen, ik heb alles geprobeerd, maar het spullement zit en blijft zo vast als iets. Het is triestig. Hij vroeg me nog snel om de groeten te doen aan alle mensen die hij ooit heeft gefotografeerd; en dat zijn er héél wat. Innige deelneming?

Revue

Allright! Graham is back in town and he's pimpin' gelijk nooit te voren. 't Is precies de verloren zoon die weer terug is, zalig. Gisteren ben ik feestgewijs samen met hem een serieuze stap gaan zetten in't Leuvens nachtleven, na de eerste revue.
Want zoals ge misschien weet, flik ik daar zoals vorig jaar ook weer het licht. Gisteren was echter marginaal. De controle over de lampen was bij momenten volledig kwijt... Stel u dees maar eens voor: 'n rustige scene, acteurs die babbelen. Opeens beginnen alle movingheads te bewegen, volle bak lawaai, stroboscoop slaat tilt,... precies een discotheek. Ik zet alles af, reset, terug op, niets, wachten, niets, dan wel, trug normaal. Vijf minuten later opnieuw. Man man man. Paniek. We konde er dus niets aan doen hé. De acteurs wisten hun tekst precies ook nog niet zo goed, soit, weet ge wat, het was een ramp! Maar edoch, vandaag liep alles perfect. Zalig, da geeft mij een voldoening. Als de proffen da nu ook zouden doen, dan waren we al een stapke verder. Ma soit. Den deze gaat eens iets doen, hij weet nog niet wat, maar we zien wel. Den avond is nog jong. En ik ook. Peace out.

Wat is dat hier...

Wat is dat hier met die blog. Ik schrijf geen lange verhalen meer, nee. En 'avonturen', die zijn er nog wel, maar die schrijf ik niet altijd uit. Maar de mensen reageren ook niet veel meer. Soms vraag ik mij af waarom ik er nog mee doorga, als er nog mensen zijn die dit graag lezen. Die dagelijkse zever enzo. Mja. Ik hou me nog altijd voor dat ik het vooral voor mezelf doe. M'n ik 'n kleeiiin beetje delen, uitschrijven, zoiets.
't Is nu 1:35, ik kom van de revue (lichttechnieker), heb net 'n mail geschreven, ik ben moe. En zoals altijd ben ik te lui om te gaan slapen, om mij in mijn bed te zwieren, die wekker in te stellen. Dan prop ik nog snel 'n koekske in mijn mond en denk na over bepaalde zaken. Dan babbel ik, in gedachten, met mezelf, wegens: geen gesprekspartner naast mij. Héhé.
Hopelijk biedt de week iets interessants, naast de 3 revues die ik zal moeten belichten. We'll see...
Peace out!

gedachten doorheen zaterdag

• wow zoveel volk in de kerk vandaag, ist pasen? nee da kan toch nie..
• dzju ik kan hier niet door, er staat een doodskist in de gang
• da brood zit vol gaten, da wordt lachen met die hagelslag
• what te fuck hebben mensen toch tegen joden?
  
• ff nickname veranderen: e-lektro shockz thru ya body soul pumpin' a flow dippin' low - zou wel een vette sample zijn! - ff proberen te laten spreken door microsoft sam - naah - toch maar nie
  
• wow die vrouw doet mij denken aan amélie poulain - en hippe rode pantys - nie slecht

tot zover een kleine greep uit de gedachten doorheen deze zaterdag

woorden

woorden kruipen langs gevoelens
trachten machteloos de immense rust, verwarring
en een gigantische stroom zintuigsignalen
te versmelten tot een vatbaar iets
doch ze slagen niet
maar het hart, dat voelt
het zesde zintuig
betrouwbaar of niet?

slaapwel

Summum van rust.

Op dit eigenste moment, vrijdag, 23:10, heb ik een toestand van absolute rust bereikt. Echt vreemd, heel vreemd, vreemde gevoelens. Heel kalm, hartslag traag en snel tegelijk, maar regelmatig. Enya. Even op bed gelegen en de kalmte mij laten raken.
Ja. Ik heb er nie veel woorden voor, maar het moment is wel ff gefixed, hier op mn blog.
Chill_it_down.

verwar

verwarrig
verwarring
verwarrend

Vreemd

Heel vreemd. Opeens gaat alles weer anders dan anders, vaart de boot weer een heel andere koers. Bijna elke dag is er wel iets anders, vreemd. Maar ook niet fijn. Ik snap er niks meer van.
Ach.
Ziehier wat foto's!

Geen details

Vandaag is mijn geluksdag geweest. Echt waar.
Geen details, dat moet niet.
Maar alles was hip.
En hop tegelijk.

Leef

Het feestje was hip. De sfeer was ideaal en het volk was er. Aan de ene kant ík als bescheidene organisator, aan de andere kant iedereen die zat mee te werken tot de laatste krachten. Dank u, echt waar. Jullie inzet was formidabel en verdient kilo's respect. De filmkes en foto's volgen later hoor, no problem.

Ik ben tevreden, maar niet gelukkig. Waarom kan ik niet gewoon eens niet-jaloers zijn. Gewoon weten dat er mensen het geluk vinden, en dan dat gevoel ook ff met hen delen. Ge weet het, en ge voelt het ook. Klote_mij.
Verdomme. Trek het u niet aan :)
Als ik nu écht mocht kiezen, dan koos ik dingen waarvan iedereen dacht dat ze anders gingen zijn. Want ik HAAT dat fucking burgie-zijn. Echt waar. Echt echt echt.


En ik leef, en ik leef...
Alles gaat fout,
maar 't is goed zolang ik het beleef,
want ik leef...