Een woord. Twee woorden.
Mirakel, ó mirakel! Na een jaar intensief les volgen, zwoegen en studeren (kuch) blijkt er opeens een einde te komen aan het misschien wel meest fantastische jaar uit mijn leven. Moet ik nu blij zijn of droef, ik weet het eigenlijk niet...
In dit magische studentenjaar ging er oneindig veel goed en liepen sommige zaken verkeerd, maar onafhankelijk daarvan kwamen examens toch maar wéér eens aandraven als ultieme uitdaging der universiteit... De blok was hard. De nachten soms kort. De examens waren niet gemakkelijk, maar het ging wel goed, vind ik. Toch beter dan ik had verwacht. Doch resultaten kan je nooit perfect voorspellen. Mij toekomst ligt nu in andermans handen!
De climax laat dus op zich wachten. Zaterdag weet ik het eindelijk. Een nuchter vooruitzicht is niet mogelijk, mijn rijkelijke en ziekelijke fantasie slaat op hol bij de gedachte van drie maanden vakantie. Er zijn geen concrete plannen gemaakt, alles hangt af van dat ene woordje - of twee. Geslaagd. Niet geslaagd.
Ik hoop dat het voor jullie allemaal een beetje is meegevallen. Van harte.
I'm back.
dM3


