Ik groet u, aarder, vanuit de door Goden bezette Olympus.
Vandaag, net 24u geleden, stapte ik samen met drie strijdmoedige prinsen der jumpland de trein af, binnen in het land van ravers. Nederland, zo dicht edoch ook zo ver, in blijde verwachting van Sensation, het grootste indoor dance-event van de wereld. Trots was ik dan ook toen ik die middag de trein in Diest nam, op weg naar het land van rave, hardstyle en lekkere wijv.. xtc-pillen.
Knorrende magen dwongen ons een Amsterdamse McDonalds binnen te vallen, waar wij ons dan ook als godenkinderen voorzagen van supermenu's en grote cola's. We zetten onze tocht, nadat onzer ingewanden het zwijgen werd opgelegd, verder richting Amsterdam centrum.
Tot tweemaal toe moesten we het plebs de plebs, vermomd als zwarte xtc-verkopers, teleurstellen.
Tien dinarii voor één wonderpil, neen vriend, zelfs niet gratis. In de lucht stapelden zich ondertussen reeds zware bass-golven op, die gelukkig de zon niet verhinderden er eens een goede Amsterdamse lap op te geven. Amsterdam, mierennest van extravaganten!
De bass-golven bleken afkomstig van een speciaal café, waar de beats vloeiden en het bier tevens ook... Tv's her en der, en diensters... met minder kleren dan de gemiddelde Belgische vrouw in bed.
Waarachtig, zes dinarii voor een Heiniken, mij niet gezien, ikke snel weg!
Daarop besloten we een gokje te wagen in een Casino, om ons de verwachte spijs-en drankkosten der nacht terug te verdienen, zodat wij dan ook gezwind en volle onwetendheid binnenstapten.
Ik stak 20 cent in een luna-ding, en mijn verbazing was niet misplaatst toen daar opeens dubbel zoveel geld uitrolde. Maar aangezien ik te lui was mijn tijdelijke portefeuille, die meer lijkt op een door ex-ravers tweedehands gedumpt onderbroekje, uit mijn broek te toveren, besloot ik maar de rest van het geld terug in de automaat de dumpen.
Zo verdreven wij onze tijd, maar toen weergalmde mijn inwendige danceklok in mijn blaas, het sein dat Sensation dra ging beginnen. De laatste treinrit naar de Arena was eerder een [overdrijf]folklorestoet van zwarte kale gabbermannetjes [/overdrijf](de dresscode was zwart, niets anders) dan een meute partygangers, maar zelfs mijn Mexicaanse vriend Dmitri, die ik op de trein had leren kennen, werd enigszins raar aangestaard toen hij vroeg of we naar een begrafenis gingen. Plezier alom!
Een half uurtje voor de opening van de hemelpoorten stonden wij reeds paraat, en toen mochten wij de hemel bestijgen...
Ik zweer u, kameraad, gij hebt iets gemist! Dreunende bassen, klappende zweepslagen, vuurwerk, lazers, rookinstallaties, elentrikbliksems, paarden van troje en een vétte show, ik bespaar mezelf een lange lange uitleg. De hemel vriend, de hemel!!
Het thema was, zoals u als doorwinterde Griek reeds doorhad, de Griekse Mythologie. Elke dj was een god, en het werd steeds zwaarder naar het eind van de avond, of beter, het begin van de dag toe. Uniek hoe het 's avonds donker werd, uniek hoe het 's morgens weer licht werd.
Óveral springende mensen, gabbers en gabberinnen, ravers en strevers, ik zag ze allemaal. Echt leuk om IEDEREEN uit zijn dak te zien gaan, vét hoe dj promo de mensen zooo hard bedankte voor de sfeer. En het volk was blij, en ik nog meer.
Hoewel geen énkel feestje OOIT zóiets bij mij heeft teweeggebracht, hoewel het leven nooit meer hetzelfde zal zijn, hoewel hardcore nooit meer uit mijn hart zal kunnen geschopt worden, weet ik toch één ding; dM3 is alive and kickin' ass, en ik zal belange nog niet stoppen met jumpen, raven, hakken, stampen... zoals Darkraver het zei: 'kom met die luie reet van je naar hier en steek die handjes in de lucht, want wij gaan jumpeuuuuuhhhhhhh!!!!!!!!' En het volk schreeuwde. En ik ook.
Zalig maat, zalig.
Gegroet
dAs dM3