Bouger

Als gezond persoon ben je al eens het slachtoffer van ongezondheden. Dat overkomt de besten, zoals dus ook deze keer mij. Sinds een tijdje hoorde ik een verdacht geritsel in mijn oor als ik mijn mond extreem bewoog, zoals bijvoorbeeld bij het gapen en het trachten te eten van een appel in één keer.
Ik besloot dus dat er iets in mijn oor zat, en ging naar mijn huisarts. Deze constateerde dat er - ik citeer letterlijk - 'er een vreemd voorwerp' in mijn oor zat. Hij stuurde mij door naar de polykliniek bij mij in de straat.
Nu moet je weten dat deze polykliniek er vrij verdacht uitziet. Verscholen achter een soort garagepoortluik, achter een lange donkere gang. Ik had geen goed voorgevoel en dat bleek meer dan terecht. Eens binnen ontdekte ik een soort kliniek voor moslims en andere soortgelijken. Dit klinkt misschien wat onschappelijk, maar u begrijpt wat ik bedoel. De ontvangstmevrouw deed me vooraf betalen, fronste haar wenkbrauwen bij het zien van een 'mutualité chrétienne papier' en stuurde mij door naar ene dokter Buzunge. Dat ging dus als volgt:

De deur zwaait open en dokter Buzunge schudt mij de hand. Twee keer, bij het binnengaan, en ook als ik ga zitten op zijn stoel. En ook als ik mijn naam zeg. Dokter Buzunge is echt pikdonkerzwart. Afrikaan in hart en nieren, in omgaan, in jovialiteit.

Dokter (Dr): Bonjouuurrr monsieuh Strobbé! (op z'n puur Afrikaans)
Ik (D): Bonjour docteur!
Dr: Et thout va bien Dimitriiii? Tu entends encore bien?
D: Ah oui, ah oui, mais il y a un truc dans mon oreil, je pense un petit cheveux.
Dr: Un cheveux? (lacht) C'est pas graaave! Il y a des cheveux partout sur ton corps, sur tes bras, sur ta tête! Un cheveu, c'est pas graaave!
D: Oui mais, ça me gène un tout petit peu...
Dr: Comment?
D: Je l'entends...
Dr: Ahhhhh... je vois, je vois!

Hij stelt wat vragen à la: hoe lang voelt je dit al, doet het pijn,... Hij noteert alles op een gewoon wit blad A4.

Dr: On vah vhoire! Je vais vous demander de restez tranquille Dimitrike, faux pas bouger! Pas bouger!
D: J'ai encore un papier de mon docteur..
Dr: Ah oui, on vah vhoire! (pakt de brief van mijn huisarts en fronst zijn wenkbrauwen)
Haaar ien die po.. po.. (zucht) (legt de brief aan de kant).
Faux que tu m'explique Dimitri. Qu'est ce qu'il a fait?

Ik leg hem uit dat de huisarts door middel van water het haartje had trachten uit te spoelen.
De oorarts kijkt opeens boos.

Dr: Pourquoi il a fait ça? Avec de l'eau?? Pourquoi?? (schudt het hoofd)

Hij rommelt een halve minuut in zijn schuif en haalt een trechter tevoorschijn. Daarna een pitslampje, daarna een pincet. U moet weten dat mijn huisarts niet met het pincet durfde werken, omdat het haartje zich net iets te dicht bij het trommelvlies bevond. Met het pincet begint deze dokter echter direct in mijn oor te rommelen. Ik voel vanalles en nog wat en heb superdeluxe schrik. Op een gegeven moment raakt hij mijn trommelvlies (ofzoiets) en dat doet pijn.

D: Awwww!
Dr: Dimitri! Je t'ai dis de ne pas bouger! Ca, j'ai vu! Faut pas bouger, pas bouger! Allah te regarde! Ahhh Dimitrike!

Ik krijg geen woord meer gezegd. Ik blijf stokstijf zitten en bid tot zijn Allah dat alles snel gedaan is. Ik heb bijna tranen in mijn ogen van de schrik en zweet mij te pletter. Een minuut of twee later haalt hij gelukkig het haartje uit mijn oorbuis.

Er volgt een showtje waarbij hij in het groot '1 cheveu' op een blad schrijft. En daarna de '1' groter maakt, want hij vond het blijkbaar niet echt de moeite. Het haartje presenteerde hij op een wit doekje 'un cadeau pour vous'! Hij raadt mij aan om mij goed te verzorgen.

De dokter schudt mij drie keer de hand en ik maak dat ik wegkom. Hier zien ze mij nooit meer terug. Allah te regarde. Yeah right!