Prettige

Een weekend met contrasten. Zo kwam ik eerst terecht op een feest met modellen en miss België. Zeer schoon volk, opgekleed tot en met en met naaldhakjes. Een m'as-tu vu-feestje, zegt het hippe buurmeisje. Een bar waar alles zo duur is, dat de mensen er blijkbaar ongelukkige gezichten van gaan trekken, zei m'n collega. En dus nul komma nul ambiance, en ondergetekende koos er dan ook voor om zijn schup te kuisen. Toen we over de parking richting 'iets anders' gingen, moest ik slalommen tussen de bmw's, mini's en lamborgini's. Voor de mensen die misschien dachten dat het om mijn voertuig ging: jawel - juist geraden. De kleur is nog wel even wennen. Het vervolg van de nacht was een ruig feestje in een huis ergens in Brussel. Alle vloeren waren omgedoopt tot gezellige feestplaatsen waar het volk zwaar uit de bol stond te gaan. Ik koos voor de kelder, waar electro, drum en minimal de ideale basis vormden om alles te geven. En dat gebeurde dan ook op voortreffelijke wijze. En interactiviteit en leuke gesprekjes, echt, omdat het niet anders ging: dansen was daar een wirwar van ongecontroleerde botsbewegingen.

Vandaag ben ik zoals gewoonlijk gaan lopen door Brussel. Deze traditie duurt nu al twee weken en begon met het idee dat ik best de six-pack-alcohol van de weekendnachten rechtstreeks omzet in blinkende six-pack spiermassa. Zo biedt elke weekenddag zijn toegevoegde waarde aan het leven.
Sint-Jan-Molenbeek werd doorlopen en tegelijkertijd geanalyseerd. Het bleek voor mij een heel bruisende gemeente te zijn waar bijna enkel allochtonen in grote getalen gezellig op de straat flaneren. Voetballende jongelui en pratende ouderen, het is feitelijk wel een aangenaam zicht: Brussel leeft. Waar de autochtonen zitten, daar had ik het raden naar. Op het einde van de trip passeerde ik langs de opening van een nieuwe theaterzaal, en daar zaten ze; de 'Dansaertvlamingen' met hun kinderen. Op zich ook wel gezellig natuurlijk, maar toen ik de opgeklede jonge mannekes zag, vond ik toch dat de voorgenoemde allochtoonse kinderen zich veel beter amuseerden daar op de straat.
En nu denk ik: stel dat ik later mijn kinderen naar zo'n theatertoestanden meeneem, en vooral opgefuckt saai opvoed, gaan ze dan later ook in zo'n fancy-kijk-naar-mij feestje gaan, of zou ik ze gewoon gecontroleerd 'dumpen' op straat waar ze de échte hippe wereld leren kennen en later in ruige appartementsfeestjes terechtkomen? Aldus dringt een nieuwe missie zich op: een geschikte kindermaakster zoeken. Zo werkt dat nu eenmaal. Prettige (werk)week aan iedereen.