Europatrip (2)

München bleek de stoutste verwachtingen te overtreffen. Rebecca, een icoon in het nachtleven van de door de Polizei-gecontroleerde stad, trok ons elke avond mee naar culturele evenementen in het Duitse nachtleven. De ene dag genoten we van een optreden (zie vorige post), een dag later stonden we in een club te shaken, de volgende dag vierden we samen met tienduizenden andere mensen de 850e verjaardag van München. Wanneer de regen begon te vallen aan de elektro-stage, flipten de Duitsers massaal door, alsof ze een wereldoorlog hadden gewonnen. Het hierna volgende optreden van Mediengruppe Telekommanda was meer dan superbe te noemen. De enkele drankbekers die we ter plaatse vonden, leverden ons zelfs nog wat Euro´s op, waardoor feesten opeens winstgevend bleek.

Het hoogtepunt te München was echter het festival "Greenfield". Enkel dikke elektronische muziek, met als headliner Sven Vath - voor de niet-kenners:  een van de allergrootste Techno-dj´s ooit.

We kwamen nog maar aan op het festival (waar we gratis binnen mochten wegens onze namen prijkend op de guestlist) of we kwamen twee fotografen tegen die we op voorgaande feestjes al een paar keer ontmoet hadden. Twee VIP-bandjes werden ons alzo gegeven. Een paar ogenblikken later stonden we zowaar naast Sven Vath op het podium, met voor mij een paar duizende feestvierders!!! On-ge-looflijk :)  Geluksfactor +1000!

Na dit feest besloten we dat München ons alles had gegeven wat het had te bieden, waarna we op een halve dag liftgewijs in Lausanne aankwamen. Een prachtige kleurrijke stad aan de Zwiterse uitloop van de Alpen. Vanuit onze uitvalsbasis, een camping aan het meer, verkenden we in twee dagen de hele stad.

Daarna hadden we alweer de chance een camionnet tegen te kunnen houden die naar Milaan reed; over de Alpen! De Italiaanse chauffeur in kwestie bezorgde ons klamme handjes, niet voor niets reed deze man dan ook gemiddeld drie keer sneller dan de plaatselijke snelheidslimiet. Na wijze Belgische raad van twee ervaren lifters, reed de man gelukkig merkelijk trager. Behalve op de rechte stukken, waar de topsnelheid van de cammionet werd behaald. Ondertussen stak onze bagage in een laadruimte die normaal voor honden was bedoeld, gelukkig werd alles netjes in speciale pakken gestoken waardoor we nu slechts 'een beetje' naar hond stinken...

Zo, dit schrijvende vanuit een zonovergoten Milaan, vanuit het appartement van een rijke Milanees, groet ik u allen en laat u weten dat alles leuk, vlot, veilig en zonnig verloopt!