Kluwen

Zo zat ik eens in mijn raamopening te chillen, en ik zag de hitte spontaan langs de bakstenen muur omhoogkruipen. Maar dat zag je niet zomaar, dat ging heel subtiel, doordat een verkronkelende wazigheid de sluwe kluw hitte die het gebouw beklom verried. En toen dacht ik, waarom ga ik morgen niet naar Rome? Het zal daar wel wat frisser zijn. Tot overmorgen!