'n warrige oorlogstrein aan zever

Dat voze Israël blijft maar knallen op die arme weerloze Libanezen. Allez, dat is toch wat ze ons doen geloven. Is de media daar echt zo neutraal over als we wel durven denken? Ik weet het echt niet. Misschien interesseert het mij wel minder dan ik zou moeten. Hmmm.
Feit is wel dat een leger niet is wat je denkt; het zijn mensen zoals u en ik. Zo zat ik laatst nog eens in de trein, en zoals altijd heb ik dan wel ergens een gesprek vast - maar erg vinden doe ik dat allerminst. 't Was een erg late trein, nauwelijks volk aanwezig, dus mp3 ingestoken wegens; geen sociaal contact mogelijk, en toen was er een meisje naast mij komen zitten 'is dit de trein naar hasselt?' - 'ja hoor, geen paniek' - (mp3 uitgeschakeld toen) en een bank verder was een man een film aan't zien op een laptop. En uiteindelijk zaten we alledrie fijn te babbelen. De man bleek een militair te zijn en om een lang en irriterend verhaal kort te maken, hij had dus ook al mensen moeten neerschieten in Afghanistan. Soit. Een gewone kerel, maar 't is dus geen job als een ander. Maar dan nog, ik snap er niets van. En van mijn eigen warpraat nog minder. Nu wil de VS het Libanese leger helpen, om die Hesp-Allah daar te helpen uitroeien. Terwijl hun eigen steden in puin worden geschoten. Wie vecht er nu eigenlijk nog tegen wie, wie helpt wie, en, vooral, wie wil er nu als burger zijn eigen buurlanden gaan afschieten? Wie wil er eigenlijk schieten?
Waar ik dus eigenlijk naartoe wil weet ik niet, maar kijk eens hier; er zitten ook meisjes in't Israëlische leger. En nu snap ik er nog minder van.