Mengelmoes

Een raar en groots gevoel leeft in mij. Het is als een plant met wortels in mij, die zich stillaan voortplant, zich vastankert aan mijn hele ík. Het is een verliefd gevoel, gekweekt door gedachten en liefheid, het is zijn focus kwijt maar het zit nog steeds overal. Ik kijk om mij heen en ik zie duizenden rokken en botjes en jonkvrouwen en ik ben verliefd op ze allemaal. Ze lachen, ze wandelen, ze babbelen en ik voel mij zalig. Het is de lente in mij, het is de lente in de mensen, en ik voel me goed, fijn, raar en eenzaam tegelijkertijd. En ik wil wel, maar toch ook niet. Een mengelmoes van tegenstrijdige gevoelens die zich roeren doorheen mijn gemoed, en ik amuseer me, maar ik denk; 's avonds, als iedereen te slapen ligt, dan denk ík na, dan denk ik aan jou.