Praten met voorwerpen
Het leven kan saai zijn zonder digitale camera. Vroeger had ik tenminste nog íets om op zaterdagavond tegen te praten ;)
In mijn beginjaren had ik 'n leuke knuffel, met lichtblauw stof en heel zacht gestoffeerd. Ik weet niet als ik er toen veel heb tegen gezegd, of gebroebeld. Ik denk eerder dat ik er meer aan gezabberd heb. Dat moet je 'm zelf maar eens vragen. Die babbel-zabberperiode speelde zich af eind-jaren tachtig. Nu is hij oud, 'n klein beetje versleten, maar hij heeft nog altijd een ereplaatsje in mijn kamer.
Ik werd ouder en de troetel veranderde. De ene maakte plaats voor de andere. Een kleine trol, zn groen hip haar stijl omhoog. Af en toe stylede ik zijn haar. En hij was elektrisch, met 'n knopje en lichtgevende ogen. Ik heb er heel veel tegen gezegd. Miserie. Glorie. Hij weet véél, ja. Staat nog altijd in de buurt van mijn bed. Ge weet nooit dat hij ooit begint, hé.
De laatste tijd is er geen knuffel meer. Ik wacht 'n beetje, tot ik een échte knuffel vind. Zo eentje die ik in mijn armen kan houden, en die groot genoeg is om ook mij af en toe eens vast te nemen.
En soms denk ik dat ik er eentje heb, en dan blijken ze niet groot genoeg. Dan maakt de knuffel weer plaats voor een andere, en zo blijf ik zoeken naar een waardige knuffel.
:)
In mijn beginjaren had ik 'n leuke knuffel, met lichtblauw stof en heel zacht gestoffeerd. Ik weet niet als ik er toen veel heb tegen gezegd, of gebroebeld. Ik denk eerder dat ik er meer aan gezabberd heb. Dat moet je 'm zelf maar eens vragen. Die babbel-zabberperiode speelde zich af eind-jaren tachtig. Nu is hij oud, 'n klein beetje versleten, maar hij heeft nog altijd een ereplaatsje in mijn kamer.
Ik werd ouder en de troetel veranderde. De ene maakte plaats voor de andere. Een kleine trol, zn groen hip haar stijl omhoog. Af en toe stylede ik zijn haar. En hij was elektrisch, met 'n knopje en lichtgevende ogen. Ik heb er heel veel tegen gezegd. Miserie. Glorie. Hij weet véél, ja. Staat nog altijd in de buurt van mijn bed. Ge weet nooit dat hij ooit begint, hé.
De laatste tijd is er geen knuffel meer. Ik wacht 'n beetje, tot ik een échte knuffel vind. Zo eentje die ik in mijn armen kan houden, en die groot genoeg is om ook mij af en toe eens vast te nemen.
En soms denk ik dat ik er eentje heb, en dan blijken ze niet groot genoeg. Dan maakt de knuffel weer plaats voor een andere, en zo blijf ik zoeken naar een waardige knuffel.
:)