Dank je

Gisteren overleefde ik een kutdag om U tegen te zeggen. Het studeren vlotte langs geen kanten, mijn buik grommelde nogal verdacht en mijn hoofd stond er totaal niet naar. Het was dan ook fijn dat er iemand héél speciaal voor mij een privé-pianoconcert gaf in de kerk hier op kot. Een zalige klankkast is dat daar, echt zalig... Ik heb ervan genoten, en ik dacht: misschien zal ik zoiets nooit meer meemaken. En dát besef was droevig en fijn tegelijk. Dank je :)
PS: het is vandaag vrijdag de 13e; een supergeluksdag dus! Whololoooo...