Een avontuur.

Tijdens het studeren dwalen de gedachten al eens af... :-]

Een paar maanden geleden zat ik mij samen met Graham rot te amuseren in Zürich. Die dagen gingen we 's morgens slapen en stonden we rond de middag op. Élke dag een feestje, en da's niet gelogen. We voelden ons daar dus goed in ons vel, en flikten er de zaligste dingen.

Op een dag, na een city-verkenningstocht, werd het tijd om in't centrum van Zürich hete meiden te zoeken, voor de nachtelijke party-uurtjes. U kijkt misschien raar op, maar dat lukte ons vrij tot super aardig. De heetste grieten zijn daar de revue gepasseerd, maar dat blijft voor eeuwig achter slot en grendel van onzer beiden geheugens.

Ok, terug naar het centrum dus.
Op een gegeven moment zei ik: "Graham, ik zoek u drie verkoopsters uit, ge moogt twee keer weigeren, maar den derde keer moet en zult ge die verkoopster uitnodigen voor dezen avond".
"Aiiight", zei Graham.

Onze strategie was simpel doch geniaal; Graham zou een winkel binnengaan, een ring vragen, en met die ring dan de verkoopster ten huwelijk vragen. Indien ze 'nee' zou zeggen, gingen we ze bij wijze van liefdadigheid alsnog uitnodigen om samen te gaan feesten. Indien het antwoord 'ja' zou zijn, wel ja, dan had Graham nu een vrouw.

Het duurde niet lang en de eerste verkoopsters bereikten ons gezichtsveld. Graham weigerde de eerste twee (faalangst), doch de derde mocht hij niet weigeren. Het betrof een of andere donkerharige babe. Niet slecht, zeker niet.

Nu zijn er verschillende eindes van dit verhaal, en u zal moeten kiezen wat de waarheid was.
  1. Graham ging de winkel binnen en vroeg haar of ze ringen verkocht. Toen hij die had gekregen en hij haar ten huwelijk wou vragen, kwam echter opeens de vent van die verkoopster uit de deur tevoorschijn. Graham slikte zijn vraag in, hield zich ijzig koel en kocht de ring dan maar... De ring heeft hij diezelfde avond nog aan een meisje gegeven.
  2. Na lang overleg betreffende de tactiek en de mogelijke aflopen, besloot Graham om het er op te wagen. Hij ging naar de winkel toe en ging binnen... maar de deur wou niet mee; wat bleek? Gesloten!! Bleek dat het sluitingsuur ondertussen was gepasseerd. Ja lap. De verkoopster keek eens raar en deed de kassa snel dicht.
  3. Alles verliep volgens plan. De huwelijksvraag werd niet eens gesteld en de verkoopster bleek (achteraf) een Hollandse te zijn die een avondje stappen wel zag zitten. Die avond zijn we met haar én een vriendin gaan feesten in één van Zürichs discotheken. De dag erna probeerden we natuurlijk dezelfde strategie uit :-)
  4. Graham treuzelde nogal en uiteindelijk ben ik maar binnen gegaan. De verkoopster kon echter geen jota Engels of Frans; we hebben dan met twee proberen uit te leggen (met gebaren en tekeningen) of ze met ons wou trouwen, maar die chick bleek zo dom als wat. Uiteindelijk zijn we het afgetrapt. Toen ging het alarm af!! Graham bleek de ring uit de rayon nog in zijn hand te hebben :-D

RADEN MAAR!!!