Poker

Op momenten als deze vraag ik mij af wat ik wakker zit te doen om half drie 's nachts. Ik kán gewoon niet slapen voor drie-vier uur...

Simon van op kot gaf hier daarnet een verjaardagsfeestje. Na een fruitsap, een pool-wedstrijdje en een paar olijven, besloot ik om met een paar aanwezigen een pokerspelletje te spelen.

Het toeval wil natuurlijk dat Graham mij alle fijne tactiekjes van het spel nét een paar maanden geleden netjes uit de doeken heeft gedaan. Ik weet het nog goed hoe ik samen met Graham de bijhorende 'facials' zat te oefenen, terwijl de vrouwen om ons heen flierden. Dat waren nogal eens tijden ;)

Bijgevolg zette ik deze pokeravond mijn beste "kijk-alsof-ik-goede/slechte-kaarten"-gezicht op, verhoogde de inzet met ultrahoge bedragen en verloor natuurlijk immens veel pákken geld. Dat is het leven, dacht ik dan. Anders zat ik mijn geld ergens anders op te souperen...

Toen kwam er een ronde en ik dacht spontaan "ik verhoog die pot hier met twee euro"
Ze volgden.
Toen dacht ik, aha, ik verhoog nog maar eens met een marginaal hoog bedrag.
Ze volgden.

Op die moment, moest ik, klotig genoeg, tot het besef komen dat ik totaal geen goede kaarten had. Ik gooide mijn kaarten op tafel, net zoals de enige die zo ver had gevolgd. Die ket had ook niets!
De regels zeggen dat dan de houder van de hoogste kaart wint... Ik dus.

Met een onbewogen gezicht schoof ik de stapel euro's naar mijn kant. Een grijns kon ik natuurlijk niet verbergen :-]