Cérise!
De haartransactie is vlot verlopen. Het meisje dat mijn haar onder handen mocht nemen heeft dat echt zalig goed gedaan. Dokus, Evi en ik in een geïmproviseerd kapsalon op haar Brussels kot; dat was een hilarisch tafereel.
Het feit dat ik zelf de lamp omhoog mocht houden en dat dokus mijn haar schikte opdat Evi het juist zou knippen, beschrijft slechts een fractie van de foutheid van het hele experiment. Ik zat met de schrik; ja: hoe zou je zelf. Een kapster die nog niet eens een kam op kot heeft, dat geeft toch wel een kick. Een kick special. En dan nog die kleur erin draaien... Ik had zo mijn suggesties gegeven, maar ik mocht niet eens weten wat ze erin zou zwieren. Tijdens de kleuring trok Dokus de gekste bekken, zodat mijn hartslag een zekere pijngrens bereikte. Ik dacht stillekes aan alle leuke momenten uit mijn leven, en sleepte mij erdoor. De kleuring bereikte enkele sensuele hoogstandjes doch dat geheel terzijde. Een meid met krullen en botjes die tegelijk uw haar onder handen neemt, dat is toch wel een persoonlijke dimidrei-droom die uitkomt.
Het resultaat van de expeditie Brussel is een spacy look. Donker haar, met een rode schijn in't licht, achteraan verwerkt naar een hanekam, bovenaan de artistieke vrijheid van pinnekes tot hairy mess.
Het is zelfs zo ver gekomen, dat de treinconductrice mij verwarde met een ster, en dat we een rondleiding kregen tot in de bestuurderscabine van de trein. Daarmee werd ook bewezen dat het leven als BV best wel roodkleurig kan zijn.
Het was me de avond wel.
Nen dikke merci voor Dokus, de assistent, en *natuurlijk* Evi, kapster en psychologe van dienst.
Het feit dat ik zelf de lamp omhoog mocht houden en dat dokus mijn haar schikte opdat Evi het juist zou knippen, beschrijft slechts een fractie van de foutheid van het hele experiment. Ik zat met de schrik; ja: hoe zou je zelf. Een kapster die nog niet eens een kam op kot heeft, dat geeft toch wel een kick. Een kick special. En dan nog die kleur erin draaien... Ik had zo mijn suggesties gegeven, maar ik mocht niet eens weten wat ze erin zou zwieren. Tijdens de kleuring trok Dokus de gekste bekken, zodat mijn hartslag een zekere pijngrens bereikte. Ik dacht stillekes aan alle leuke momenten uit mijn leven, en sleepte mij erdoor. De kleuring bereikte enkele sensuele hoogstandjes doch dat geheel terzijde. Een meid met krullen en botjes die tegelijk uw haar onder handen neemt, dat is toch wel een persoonlijke dimidrei-droom die uitkomt.
Het resultaat van de expeditie Brussel is een spacy look. Donker haar, met een rode schijn in't licht, achteraan verwerkt naar een hanekam, bovenaan de artistieke vrijheid van pinnekes tot hairy mess.
Het is zelfs zo ver gekomen, dat de treinconductrice mij verwarde met een ster, en dat we een rondleiding kregen tot in de bestuurderscabine van de trein. Daarmee werd ook bewezen dat het leven als BV best wel roodkleurig kan zijn.
Het was me de avond wel.
Nen dikke merci voor Dokus, de assistent, en *natuurlijk* Evi, kapster en psychologe van dienst.