Zurich. Twee vrienden, twee verhalen.

versie Dimitri Hier zijn we nog eens, levend en wel, voorlopig. De busreis was vrij semi-erotisch. Graham, ikzelf en een kei lekkere babe hebben gezellig naar de film 'topgun' gekeken. We hebben wel nauwelijks geslapen, maar da's normaal als de politie constant achter uw paspoort vraagt en ge naast vrouwelijk gezelschap vertoeft. Het zou kunnen dat de terroristische topgun-geluiden de aandacht van de flikken hadden getrokken. Gelukkig herkende die douanier mij, en mochten we zonder problemen onze reis hervatten. Na een voormiddag slaapzak-maffen gingen we in Zurich-city naar een "marché aux puces". Na tien minuten zoeken en 15 minuten afdingen kochten we een tafel en twee stoelen. Die tafel hadden we nodig voor onze laptop, en die stoelen omdat het geheel dan goedkoper was. Hij gaf er zelfs nog een cd met balletmuziek van het zwanenmeer bij. Jah, vreemde mensen daar in Zurich. Zodus, we verdienden na deze financiële stunt een heftige party. Het uitgaansleven hier is luxueus, druk en knap. Files in de straten met dure wagen (Lexus, Porche, Mercedes...) vol met jeugd en luide muziek, babes in hun allergeilste outfits, uit de pint swingende prijzen, velen die op de overvolle straten staan te boozen (of te pimpen naast geparkeerde wagens met een soundsystem bigger dan die gemiddelde pimp-my-ride car), etc. Ik zou zeggen; ge kent dat wel; maar ge kent het dus niet. Tussen twee party's in staken we snel nog een kebab binnen. Ok, tussen ons, Graham eet trager dan een schildpad met krukken (zucht). Blijkbaar kon hij niet tegen die pepers (ik heb hem nooit durven vertellen dat ik ze extra-spicy had besteld). We besloten daarna naar een pand te trekken dat gekraakt was door een electro-honkietonkie-community. Weirde muziek, speciaal volk, maar we voelden ons alsof we thuis waren. Ge kent dat wel. Tussendoor ben ik nog even aan't babbelen geweest met een leuke meid, een tekenares. Ik had haar zien dansen en had wat informatie van haar verkregen via een van de krakers (die leek verdacht veel op Graham zijn kotbaas :s) Ik denk niet dat Graham dit allemaal gezien heeft, want hij stond boven te flippen op hardcore in de andere room. Ik heb even gebabbeld met die juffrouw, maar toen had ik Graham uit het oog verloren. Vermits hij er al een tijdje maar bleekskes bij liep, vermoedde ik het ergste. Ik liet de babe voor wat ze was, en begon een moeilijke zoektocht naar mijn vriend. Ik vond hem in een duister hoekje, drassig in zijn eigen kots. Vandaag zijn we gaan schaken in't park. Onze partij maakte zodanig indruk op de lokale oudjes, dat ik werd uitgedaagd door een grijsaard. Die zag er wel slim uit, maar ik maakte het hem knap lastig. Ik zou kunnen beweren dat ik de partij gewonnen had, maar Graham was spijtig genoeg getuige van de partij. Ik heb het spel dus verloren. Maar dat lag zeker en vast aan de 'tips' van Graham Ach, tijd om te gaan feesten. Van uw verslaggever ter plaatse Dimitri

versie Graham Gegroet iedereen, wat een reis tot nu toe! De busreis was vrij saai. We hebben uit verveling maar topgun opgezet en een of ander irritant meisje wou absoluut meekijken. Ik probeerde te slapen maar dM3 hield me constant wakker met zijn gezaag over die trut die ook wilde slapen. Het feit dat de douane ons telkens tegenhield, maakte het nog onmogelijker om te slapen. Toen dimitri een babbeltje met hen begon te slaan, werkte hij zich de woede van de hele bus, inclusief de buschauffeur, op zijn hals. Aangekomen in Zurich gingen we naar de vlooienmarkt om wat meubilair voor mijn gloednieuw kot te zoeken. We hadden een tafel en een paar stoelen gevonden waarvoor we, als we ze beide kochten, een percentje afkregen. Dimitri kon de berekening niet meer aan en beweerde dat het geheel goedkoper was of zo. De verkoper bekeek ons wat raar en we zijn toen maar met onze buit opgestapt, op zoek naar een party. Uitgaan in Zurich is super. Mij hoor je niet klagen. Straten zijn vol met mensen en dure auto's. Dimitri wou overal binnengaan maar ik kon het allemaal niet meer betalen. Gelukkig had ik niet al mijn geld mee. Ge kent het wel, of misschien ook niet. We hebben tussendoor een pitstop gemaakt in een kebab-restaurant dat ook een bar was. We bestelden kebab maar kregen een dürum die niet te eten was omdat die volgezaaid was met pepers. Ik was er een hele tijd niet goed van, maar op naar de volgende party. De volgende party speelde zich af in een kraakpand naast mijn kot; gekraakt door mijn kotgenoot. De muziek was weird maar Dimitri geraakte volledig in feeststemming terwijl ik nog de pepers aan het verwerken was. Dimitri zijn oog was op een meisje gevallen en hij was te weten gekomen dat ze een tekenares was. Ik dacht dat ze onbereikbaar was (zelfs voor dM3) maar hij bedacht vernuftig een ongelooflijke openingszin. Hij liep naar haar toe en vroeg haar of "ze die bekende tekenares was". Het werkte. Na een korte babbel waren ze samen aan het "shaken". Ik probeerde hem later duidelijk te maken dat ik genoeg van de party had maar hij negeerde me. Vermits het meisje wel zekere kenmerken had van een Miss Zwitserland, wilde ik hem ook wel eens iets gunnen en ben ik boven wat naast de DJ gaan staan. Een of ander junkie (achteraf gezien, denk ik dat het mijn kotgenoot wel kon zijn) morste wat bier op mijn mouw dus ben ik maar in een hoekje gaan staan. Op dat moment kwam Dimitri met een gefakete overbezorgde look op zijn gezicht opdagen. Om een of andere reden hield hij zich afstandig en we zijn het uiteindelijk afgetrapt. Vandaag zijn we gaan schaken in een park. Een of andere oude kerel kwam ons amateuristisch spelletje uitlachen. Met een grijns op zijn gezicht daagde hij ons uit en aangezien ik er geen zin in had, liet ik Dimitri tegen hem spelen. Verbazend genoeg was de partij nog vrij spannend, waarschijnlijk omdat ik hem wat tips heb gegeven. Wat een avontuur, Van uw verslaggever ter plaatse Graham