Dirty Criminals: behind the scenes!
Tientallen vragen kreeg ik op mij afgevuurd. Of mijn fiets nu écht gestolen is. Wie nu eigenlijk die brief heeft geschreven. Of Graham mijn fiets nu daadwerkelijk ripte. Daarom ben ik jullie een beetje uitleg schuldig. Want er schuilt een heel verhaal achter ons filmpje. Een story die ingewikkelder is dan de echtscheidingsverhaaltjes van Mooi en Meedogenloos en Thuis tesamen.... Leest u vooral verder!
Een paar weken geleden is mijn fiets dus écht ontvreemd. Hij stond mooi, blinkend, voor mijn kot geparkeerd, netjes in de rij. Vastgemaakt, dácht ik. Het mocht niet zijn; twee uurtjes later was hij weg. Gaan fietsen, gone.
Ik was natuurlijk in alle staten, ben zowaar iedereen gaan ondervragen, heb het op mijn blog gezet, heb papieren rondgehangen. Het mocht, andermaal, niet zijn; mijn fiets heb ik nooit meer teruggezien.
Een week later lag er een handgeschreven brief voor de deur van mijn kot. De verbazing was groot toen ik las wat er op te lezen was. Die inhoud kon je ook al lezen op mijn site.
Wat je echter niet kon weten, is dat ik een paar momenten later de kamer van Graham binnenging. Met de brief in mijn handen, om hem raad te vragen. Je moet weten dat Graham een zeer goede vriend is geworden, deze laatste maanden. Detectivegewijs merkte ik vrijwel meteen dat het papier waarop de brief geschreven was, hetzelfde was al de cursusblok die op zijn bureau lag... Graham gaf toe; hij had de brief voor de (studenten-)grap geschreven...
Enkel Dokus en Graham waren van deze afpersende brief op de hoogte. Toen kwam ik op het geniale idee om anderen hiermee beet te nemen. Ik trommelde ganggenoten op, zoals Wim, Jef, Simon... om de vuile dieven een lesje te leren; om ze als het ware op heterdaad te betrappen.
En we gingen met z'n allen daadwerkelijk om 23u klaarliggen.
Maar... Ondertussen had ik met Graham een duister plan uitgedacht. Graham zou de som geld komen halen, en via een vooraf uitgestippelde route op meesterlijke wijze ontsnappen, via een opengezet raam. En niemand zou weten wie mijn fiets had gestolen.
Dokus moest de rennende Graham dan laten ontsnappen. Dat had je trouwens kunnen geweten hebben; Dokus heeft judo gewijs een zwarte gordel. Zo'n bink valt niet op één twee drie, nietwaar.
Om 23u, lag iedereen op zijn positie. Simon checkt alle deuren. Ik stel iedereen zo op, dat alles perfect kan verlopen. Camera loopt. Álles wat je op de film ziet, is authentiek. Wat je niet ziet, is dat terwijl Graham en Jan (een tweede man!) het geld willen grijpen, ik half in de lach schiet. Geluid even geknipt :-p. De 'dieven' nemen de benen. Simon gooit het licht aan, de crew wil zich op de twee gangsters storten. Jan ontsnapt, Dokus faket een zware val, Graham jumpt gezwind uit het raam. Simon (die van niets wist) vliegt in volle vaart erachter.
Graham, die niet de meest fitte was, omdat hij eigenlijk niet zoveel kon zien met zijn muts, wordt gepakt door Simon. De grote ontknoping; Simon trekt de muts eraf, en schrikt zich rot: het is Graham. Hilariteit alom, alles wordt uitgelegd, etc. Iedereen tevreden over het avontuur.
Uiteindelijk komen Graham en ikzelf dán pas op het idee om er een heuse film van te maken. We interviewen iedereen (een week later), en monteren de hele boel zodat het hele verhaal - .. nou ja.. avontuur - nóg stoerder lijkt.
En dat, lieve kinderen, is het ware verhaal achter Dirty Criminals.
Een paar weken geleden is mijn fiets dus écht ontvreemd. Hij stond mooi, blinkend, voor mijn kot geparkeerd, netjes in de rij. Vastgemaakt, dácht ik. Het mocht niet zijn; twee uurtjes later was hij weg. Gaan fietsen, gone.
Ik was natuurlijk in alle staten, ben zowaar iedereen gaan ondervragen, heb het op mijn blog gezet, heb papieren rondgehangen. Het mocht, andermaal, niet zijn; mijn fiets heb ik nooit meer teruggezien.
Een week later lag er een handgeschreven brief voor de deur van mijn kot. De verbazing was groot toen ik las wat er op te lezen was. Die inhoud kon je ook al lezen op mijn site.
Wat je echter niet kon weten, is dat ik een paar momenten later de kamer van Graham binnenging. Met de brief in mijn handen, om hem raad te vragen. Je moet weten dat Graham een zeer goede vriend is geworden, deze laatste maanden. Detectivegewijs merkte ik vrijwel meteen dat het papier waarop de brief geschreven was, hetzelfde was al de cursusblok die op zijn bureau lag... Graham gaf toe; hij had de brief voor de (studenten-)grap geschreven...
Enkel Dokus en Graham waren van deze afpersende brief op de hoogte. Toen kwam ik op het geniale idee om anderen hiermee beet te nemen. Ik trommelde ganggenoten op, zoals Wim, Jef, Simon... om de vuile dieven een lesje te leren; om ze als het ware op heterdaad te betrappen.
En we gingen met z'n allen daadwerkelijk om 23u klaarliggen.
Maar... Ondertussen had ik met Graham een duister plan uitgedacht. Graham zou de som geld komen halen, en via een vooraf uitgestippelde route op meesterlijke wijze ontsnappen, via een opengezet raam. En niemand zou weten wie mijn fiets had gestolen.
Dokus moest de rennende Graham dan laten ontsnappen. Dat had je trouwens kunnen geweten hebben; Dokus heeft judo gewijs een zwarte gordel. Zo'n bink valt niet op één twee drie, nietwaar.
Om 23u, lag iedereen op zijn positie. Simon checkt alle deuren. Ik stel iedereen zo op, dat alles perfect kan verlopen. Camera loopt. Álles wat je op de film ziet, is authentiek. Wat je niet ziet, is dat terwijl Graham en Jan (een tweede man!) het geld willen grijpen, ik half in de lach schiet. Geluid even geknipt :-p. De 'dieven' nemen de benen. Simon gooit het licht aan, de crew wil zich op de twee gangsters storten. Jan ontsnapt, Dokus faket een zware val, Graham jumpt gezwind uit het raam. Simon (die van niets wist) vliegt in volle vaart erachter.
Graham, die niet de meest fitte was, omdat hij eigenlijk niet zoveel kon zien met zijn muts, wordt gepakt door Simon. De grote ontknoping; Simon trekt de muts eraf, en schrikt zich rot: het is Graham. Hilariteit alom, alles wordt uitgelegd, etc. Iedereen tevreden over het avontuur.
Uiteindelijk komen Graham en ikzelf dán pas op het idee om er een heuse film van te maken. We interviewen iedereen (een week later), en monteren de hele boel zodat het hele verhaal - .. nou ja.. avontuur - nóg stoerder lijkt.
En dat, lieve kinderen, is het ware verhaal achter Dirty Criminals.