Wijn in Leuven
Ach, wat ben ik van deze wereld vervreemd. Sinds mijn vorige avontuur heb ik mij niet meer vaak vertoond in een warenhuis. Vandaag werd ik gedwongen, want de wekelijkse bevoorrading thuis is dit weekend niet doorgegaan; daarom ben ik daarnet naar zo'n supermarkt getrokken. Verdorie, ik liep bijna verloren. Potvolkoffie zeg. Een draaideur, selfscanningsystem, touchscreens voor fruit en groenten (wtf!!), honderd soorten yoghurt, tweeduizend soorten kaas,... Argh! Teveel keuze. Kan ik niet tegen.
En niemand die lijkt te zoeken, iedereen pakt maar. Pak pak pak... dus ik moet ook pakken. Zo lijkt het wel.
Ook al ga ik maar twee keer op een jaar, ik kies altijd voor Delhaize. Enkele redenen voor die voorkeur zijn hun service, versheid van groentjes, gezelligheid en diversiteit. Blablabla.
Oké, de echte redenen: er zijn ook lekkere kassiersters, en, hoe meer ik daar koop, hoe steviger mijn aandelen opbrengen. Nee, de Delhaize, da's klasse. Allez, ik kom daarnet dus langs de wijnafdeling (nog zo'n extra), staat daar iets meer volk dan anders. Wijnproeverij! Joehoe! Zuipen! Zo gezegd, zo gedronken.
Al wijn drinkend was ik aan de praat geslaan met een proever. Bleek dat hij daar een bekende wijnklant en -kenner was. Nou, hij stelde mij voor om wat van hem bij te leren, hij als prof enzo, en ik zijn zuipende student. Dus ik dronk wat met hem mee als leerling. Wat hij dronk, dronk ik. En ik las dan voor uit het wijnboekje, want hij had zijn leesbril niet mee. Super grappig natuurlijk, maar ooh zo'n subtiele zet van mij, want wij kregen natuurlijk net iets meer dan alle anderen samen...
Wijnkenners zijn vriendelijk, doch ook rare mensen. Zo proefden wij een wijn, die we alletwee niet zo lekker vonden. Eerlijk gezegd, ik vond hem stinken. De Delhaize-wijn-dude beweerde echter dat die prul een zeer goede prijs/kwaliteit-wijn was. Volgens mij kostte hij dan nog geen halve euro. Oké, we kregen een nieuw proper glas, met dezelfde wijn. Ik zag mijn 'professor wijn' twijfelen. "Ik ben aan't kantelen", vertelde hij de verkopers. "Komaan, ge laat u toch niet doen door wat die mannen zeggen", zei ik. "Inderdaad", zei hij tegen mij, "ik blijf hem slecht vinden". "Goed zo, kameraad", repliceerde de verkoper. "Enkel wat je zelf lekker vindt, moet je nemen."
En ik voeg daar nog aan toe: "En zo is het ook met de vrouwen."
Tot zover deze lezing uit het Wijnige Evangelie. Schol!
En niemand die lijkt te zoeken, iedereen pakt maar. Pak pak pak... dus ik moet ook pakken. Zo lijkt het wel.
Ook al ga ik maar twee keer op een jaar, ik kies altijd voor Delhaize. Enkele redenen voor die voorkeur zijn hun service, versheid van groentjes, gezelligheid en diversiteit. Blablabla.
Oké, de echte redenen: er zijn ook lekkere kassiersters, en, hoe meer ik daar koop, hoe steviger mijn aandelen opbrengen. Nee, de Delhaize, da's klasse. Allez, ik kom daarnet dus langs de wijnafdeling (nog zo'n extra), staat daar iets meer volk dan anders. Wijnproeverij! Joehoe! Zuipen! Zo gezegd, zo gedronken.
Al wijn drinkend was ik aan de praat geslaan met een proever. Bleek dat hij daar een bekende wijnklant en -kenner was. Nou, hij stelde mij voor om wat van hem bij te leren, hij als prof enzo, en ik zijn zuipende student. Dus ik dronk wat met hem mee als leerling. Wat hij dronk, dronk ik. En ik las dan voor uit het wijnboekje, want hij had zijn leesbril niet mee. Super grappig natuurlijk, maar ooh zo'n subtiele zet van mij, want wij kregen natuurlijk net iets meer dan alle anderen samen...
Wijnkenners zijn vriendelijk, doch ook rare mensen. Zo proefden wij een wijn, die we alletwee niet zo lekker vonden. Eerlijk gezegd, ik vond hem stinken. De Delhaize-wijn-dude beweerde echter dat die prul een zeer goede prijs/kwaliteit-wijn was. Volgens mij kostte hij dan nog geen halve euro. Oké, we kregen een nieuw proper glas, met dezelfde wijn. Ik zag mijn 'professor wijn' twijfelen. "Ik ben aan't kantelen", vertelde hij de verkopers. "Komaan, ge laat u toch niet doen door wat die mannen zeggen", zei ik. "Inderdaad", zei hij tegen mij, "ik blijf hem slecht vinden". "Goed zo, kameraad", repliceerde de verkoper. "Enkel wat je zelf lekker vindt, moet je nemen."
En ik voeg daar nog aan toe: "En zo is het ook met de vrouwen."
Tot zover deze lezing uit het Wijnige Evangelie. Schol!