FAQ
Het gaat goed met iedereen. Ik voel het. De glans van het zoete leven glimt als nooit tevoren, en nergens is slecht nieuws te horen. Ik wíl niets slechts horen. Nooit meer. Noem mij idealistisch - ik bén het.
Een voorbeeldje: ik keek deze middag naar de zevende dag. Zalig programma hoor. Elke keer ik Frieda op TV zie, weet ik het. Er is niets aan de hand. Anders stond daar wel een norse flippo in de plaats, met een wolkenkrabberposter achter hem. Frieda is leuker, simpeler; geen aanslagen, geen crisis, geen malaises, er gaat helemaal niets verkeerd. De wereld bolt. En dat doet ze goed.
___
's Avonds kom ik al eens onder de mensen. Op café, u kent dat fenomeen wel. Met een pint in de hand en/of een paar promilles in het bloed komt er dan af en toe een gesprekspartnerloze op mij af. Soms is het andersom, zeker als het eenzaam charmante babe betreft. Doch dat is een vijver in de woestijn, waar iedereen op af holt om als eerste te kunnen drinken. En dan komen ze aan, moeten ze zélf nog betalen om háár iets te laten drinken...
Eens bij mij weten ze meer van me dan ik ooit dacht. Blijkt dat ze mijn blog gelezen hebben... Gisteren nogmaals, een ex-klasgenote. Ze stelt me de vraag: "hoe gaat het nu met dat meisje?" Vreemd. Maar ze was wel charmant. En da's eigenlijk ook meteen het antwoord op de vraag. En zo krijg ik er wel meerdere.
Een FAQ (frequently asked question) is: "schrijf je die gedichten zelf". Antwoord: Natuurlijk, alles wat hier verschijnt is zelf geschreven, en anders staat er normaliter een duidelijke verwijzing naar de auteur. Ik merk wel op dat velen die gedichten niet begrijpen, of kunnen begrijpen. Maar dat hoeft voor mij niet, zolang ík het maar doe. Zelf poëzie van onbekenden lezen doe ik ook niet. Tja.
Nog zo'n FAQ; of ik het niet raar vind dat ik mijn 'leven' online zet. Nee, maar daar moet ik toch iets meer over zeggen.
Ten eerste doe ik dat heel selectief, ik ga je niet mijn hele leven, denken en doen, aan je neus hangen. Ik kies wat je mag weet. Macht, nietwaar. Zo bespaar ik verkeerde weergaves van feiten; roddel. Als verre vrienden willen weten wat ik doe, dan komen ze het hier lezen.
Degenen die ik in real live niet ken, da's leesvolk, dat zijn fans. Daar heb ik niets op tegen, maar voor hen schrijf ik eigenlijk niet. Ik schrijf voor mezelf, voor mijn beste vrienden. Sommigen schrijven over het weer, de politiek, de nieuwe bril van onze premier. Maar dat weet iedereen al, daarom probeer ik "uniekerder" te zijn.
Ten tweede is mijn blog een soort dagboek, een activiteitenweergave. Maar op die manier dat ik mensen er van wil overtuigen dat het leven iets te bieden heeft, dat er méér is. Iets dat je kan vinden, doen. En iets dat je kan raken. Wordt geraakt! Geniet, maar met mate. *FOUT!* Geniet, met volle teugen!! Je leeft maar één keer, dus lééf nu, doe het goed, meteen. Dát is deze blog! Allez kom, ga buiten spelen :-)
Het ga je goed allen
Dimitri
Een voorbeeldje: ik keek deze middag naar de zevende dag. Zalig programma hoor. Elke keer ik Frieda op TV zie, weet ik het. Er is niets aan de hand. Anders stond daar wel een norse flippo in de plaats, met een wolkenkrabberposter achter hem. Frieda is leuker, simpeler; geen aanslagen, geen crisis, geen malaises, er gaat helemaal niets verkeerd. De wereld bolt. En dat doet ze goed.
___
's Avonds kom ik al eens onder de mensen. Op café, u kent dat fenomeen wel. Met een pint in de hand en/of een paar promilles in het bloed komt er dan af en toe een gesprekspartnerloze op mij af. Soms is het andersom, zeker als het eenzaam charmante babe betreft. Doch dat is een vijver in de woestijn, waar iedereen op af holt om als eerste te kunnen drinken. En dan komen ze aan, moeten ze zélf nog betalen om háár iets te laten drinken...
Eens bij mij weten ze meer van me dan ik ooit dacht. Blijkt dat ze mijn blog gelezen hebben... Gisteren nogmaals, een ex-klasgenote. Ze stelt me de vraag: "hoe gaat het nu met dat meisje?" Vreemd. Maar ze was wel charmant. En da's eigenlijk ook meteen het antwoord op de vraag. En zo krijg ik er wel meerdere.
Een FAQ (frequently asked question) is: "schrijf je die gedichten zelf". Antwoord: Natuurlijk, alles wat hier verschijnt is zelf geschreven, en anders staat er normaliter een duidelijke verwijzing naar de auteur. Ik merk wel op dat velen die gedichten niet begrijpen, of kunnen begrijpen. Maar dat hoeft voor mij niet, zolang ík het maar doe. Zelf poëzie van onbekenden lezen doe ik ook niet. Tja.
Nog zo'n FAQ; of ik het niet raar vind dat ik mijn 'leven' online zet. Nee, maar daar moet ik toch iets meer over zeggen.
Ten eerste doe ik dat heel selectief, ik ga je niet mijn hele leven, denken en doen, aan je neus hangen. Ik kies wat je mag weet. Macht, nietwaar. Zo bespaar ik verkeerde weergaves van feiten; roddel. Als verre vrienden willen weten wat ik doe, dan komen ze het hier lezen.
Degenen die ik in real live niet ken, da's leesvolk, dat zijn fans. Daar heb ik niets op tegen, maar voor hen schrijf ik eigenlijk niet. Ik schrijf voor mezelf, voor mijn beste vrienden. Sommigen schrijven over het weer, de politiek, de nieuwe bril van onze premier. Maar dat weet iedereen al, daarom probeer ik "uniekerder" te zijn.
Ten tweede is mijn blog een soort dagboek, een activiteitenweergave. Maar op die manier dat ik mensen er van wil overtuigen dat het leven iets te bieden heeft, dat er méér is. Iets dat je kan vinden, doen. En iets dat je kan raken. Wordt geraakt! Geniet, maar met mate. *FOUT!* Geniet, met volle teugen!! Je leeft maar één keer, dus lééf nu, doe het goed, meteen. Dát is deze blog! Allez kom, ga buiten spelen :-)
Het ga je goed allen
Dimitri