Stilstaan en leven

Op. Echt op. Geen energie, geen emoties, geen kracht, niets had ik nog na mijn examen numerieke wiskunde. Beeldt het u in; beginnen om twee uur in de namiddag, uren aan een stuk zoeken achter de extreemste wiskundige problemen, in hopen cursussen, dan analyseren, opschrijven, futloos worden, dextro's slikken, volgende vraag, zes uur blindstaren op gele examenbladen, een échte, verschrikkelijke wiskunde-olympiade. Twee keer bij de prof gaan, uitleg geven, onwetend teruggestuurd worden, terugkomen, onwetend naar huis gaan. Vriendelijk was hij wel, maar zijn grauwe glimlach kan een stille hint naar september zijn. Tegen een vriend zei hij: "Ik ga u moeten afschieten. Of nee, eerst ophangen, dán afschieten". Wéén.

Heb een goed gevoel, maar als het goed was, who knows, maar ik weet dat er zekerheden zijn; ik heb alles gegeven, gewerkt, alles ingevuld, niet opgegeven, en een heel pakket dexto's geslikt.

Na een winderige tocht - in kostuum op de fiets, tussen de sneeuwvlokjes, richting Lerkeveld - op kot; vrienden die vragen hoe het was, bemoedigende woorden. Komaan, dit is toch een zalig leven! Gaan tafeltennissen met Dokus en Wim, (niet gewonnen, maar ben wel goed aan't worden...), daarna de zaligste flashfilmpjes ooit bekeken: The Little Ninja. Na een jaar wachten eindelijk de voorlaatste aflevering. Zin om even stil te staan? Even rustig te worden? Ik heb er meer en meer nood aan; ik voel me rustig, heb mezelf gevonden. Ik voel me goed, ik voel het leven. De winter is prachtig, de koude maakt me warm. Sneeuw is een subliem geschenk van de natuur, waarom niet genieten? Zweef gewoon mee... Zweef met me mee.

weet
jij en je leven
geniet je leven
leef jezelf
omarm het leven
stap hand in hand
geniet van kleine dingen
zolang alles goed gaat
zolang
geef tijd geen kans
sloop muren
kijk verder
leef
jij
jezelf
samen
samen maken we er iets van



surprise-link van de dag: X