wknd

Oké. Een veel te zalige week achter de rug en toch voel ik mij een verzopen viske. Ik ben nooit alleen en toch overvalt eenzaamheid mij. Wtf is going wrong. Heb het altijd zo druk met plannen maken, dingen regelen voor de gang, t-shirten ontwerpen, kot opruimen, laat opstaan, rondfietsen, eten, soms lessen, babbelen, gamen, computeren, veel te veel computeren... gewoon veel te veel en veel te weinig tegelijk. 't Probleem ben ik, ja, ik weet het. Ik kan gewoon nie leven zonder iemand die mij steunt, iemand waarop ik kan rekenen. Der is gewoon geen liefde in mijn leven. Ik zou beter naar Afrika gaan en die kindjes wa boterhammekes van mij geven, want eten doen ik ook al te weinig. De negerkes zulle mij wel dankbaar zijn, en liefde teruggeven. Lolz. Cynisch. Yez, there is Thobe, ma Thobe heeft de mannelijke fijngevoeligheid van een aangebrande kerstmiskalkoen. U know what I mean. Thobe, I need a girl. Helpt mij is zoeken. Ur my main man, maarrr kheb nog een main girl nodig. En dan zal ik trug 100% de persoon zijn die ik enkele maanden geleden was. dM3, 100% happy, ook achter dat masker. Thiz natuurlijk nie da ik mij super slecht voel hé. Feestjes bouwen zijn leuk, uitslapen ook, poolen ook, gamen ook... maar soms is ne goeie knuffel gewoon alles wat ik wil. En waar krijgde da tegenwoordig nog? Ik hoor het u al fluisteren. Afrika. Yeah rigt.

gRtzzz