Dinsdag, another day in Leuven
Gegroet, gij waardige bezoeker. Voel u niet teneergeslagen dezer weken! Slik hier mijn kort doch krachtig verhaal waarom ik deze zin uwer wegen uitstort.
Brandend gloeide de zon vandaag, aanschouwen heb ik venus ten harte. Verblinden deed onze ster mij niet, aangezien mijn gezichtstuigen zich nederig opstelden achter een eclipsbril. Genieten in de zon, onze grootmoeder van onzer aarde, enkele uren lang. Bruinen deed mijn goddelijke lichaam - hoewel een foltering voor duizenden huidcellen. Filosofisch, niet?
Gebeden tot haar, geknield teneinde een telescoop der sterrenwacht. Ik wierp een blik, weende, keek nogmaals, en voelde me nietig, ofschoon ik mijzelf toch waardig trachtte te voelen in haar schaduw... Want waarachtig! Gij, die in onzer zon moogt genieten, ween, want niet iedereen is dat geluk gegund!!! Wees blij dat gij leeft, en dank Zeus ieder moment. Venus was er vandaag waarchtig ook voor u...
En toen, niet zonder toeval, verbleekte mijn zicht en werd het even wazig. Anne-sophie, de Helena van dezer planeet, de Athena der schoonheden, verscheen op mijn netvlies. Geschrokken deinsde ik enkele meters achteruit, luid roepend om mijn heldin. Ofschoon het niet tot mij doordrong, zij bleek niet in de omgeving. Menig man en meniger vrouw verzamelden zich om mij en trachtte mij tot driemaal toe te kalmeren. Toen zij daar niet in slaagden, vormde zich een haag van mensen naar een grote telescoop.
Een stem, vermoedelijk van onzer oppergod Zeus, dwong mijn nederige lichaam te bewegen naar het oculair.
Wat toen mijn netvlies streelde, is onbeschrijflijk. Ik zag mijn Anne-Sophie, dartelend in een weide, nimfen om haar heen, feeën zingend en muziek spelend in haar dichte nabijheid. Watervallen, regenbogen, vlinders; u kent het fenomeen. 'Kom naar me toe', fluisterde zij...
Opeens wist ik dat ik haar miste, dat dit slechts een illusie was.
Dat was wat de ambulanciers mij vertelden. Kalm jongen, kalm. Khad een zonneslag. Een paar denk ik.
Gegroet, waardige.
dM3
ps: dit verhaal is puur fictief, kheb wel venus gezien door een telescoop en veel aan Annefieke gedacht :-) Ah ja, en nog een examen chemie gedaan. Slecht, maar ja.
Brandend gloeide de zon vandaag, aanschouwen heb ik venus ten harte. Verblinden deed onze ster mij niet, aangezien mijn gezichtstuigen zich nederig opstelden achter een eclipsbril. Genieten in de zon, onze grootmoeder van onzer aarde, enkele uren lang. Bruinen deed mijn goddelijke lichaam - hoewel een foltering voor duizenden huidcellen. Filosofisch, niet?
Gebeden tot haar, geknield teneinde een telescoop der sterrenwacht. Ik wierp een blik, weende, keek nogmaals, en voelde me nietig, ofschoon ik mijzelf toch waardig trachtte te voelen in haar schaduw... Want waarachtig! Gij, die in onzer zon moogt genieten, ween, want niet iedereen is dat geluk gegund!!! Wees blij dat gij leeft, en dank Zeus ieder moment. Venus was er vandaag waarchtig ook voor u...
En toen, niet zonder toeval, verbleekte mijn zicht en werd het even wazig. Anne-sophie, de Helena van dezer planeet, de Athena der schoonheden, verscheen op mijn netvlies. Geschrokken deinsde ik enkele meters achteruit, luid roepend om mijn heldin. Ofschoon het niet tot mij doordrong, zij bleek niet in de omgeving. Menig man en meniger vrouw verzamelden zich om mij en trachtte mij tot driemaal toe te kalmeren. Toen zij daar niet in slaagden, vormde zich een haag van mensen naar een grote telescoop.
Een stem, vermoedelijk van onzer oppergod Zeus, dwong mijn nederige lichaam te bewegen naar het oculair.
Wat toen mijn netvlies streelde, is onbeschrijflijk. Ik zag mijn Anne-Sophie, dartelend in een weide, nimfen om haar heen, feeën zingend en muziek spelend in haar dichte nabijheid. Watervallen, regenbogen, vlinders; u kent het fenomeen. 'Kom naar me toe', fluisterde zij...
Opeens wist ik dat ik haar miste, dat dit slechts een illusie was.
Dat was wat de ambulanciers mij vertelden. Kalm jongen, kalm. Khad een zonneslag. Een paar denk ik.
Gegroet, waardige.
dM3
ps: dit verhaal is puur fictief, kheb wel venus gezien door een telescoop en veel aan Annefieke gedacht :-) Ah ja, en nog een examen chemie gedaan. Slecht, maar ja.